و دروغ داشتند آنان كه پيش بودند و نرسيدند ده‌يك آنچه داديم ايشان را.دروغ داشتند پيغامبران مرا،چون بود عذاب من؟ [٣٠-ر] بگو كه پند مى‌دهم شما را به يكى كه برخيزى براى خداى،دودو و تنها،پس انديشه كنى:

نيست به صاحب شما از ديوانگى،نيست او مگر ترساننده‌اى شما را از پيش عذابى سخت.

بگو:آنچه خواستم از شما از مزدى،آن شما راست.نيست مزد من الّا بر خداى،و او بر همه چيزى گواه است.

بگو خداى من بيفگند حق،داناى نهانيهاست [١].

بگو:آمد حق و ابتدا نكند باطل و نه نيز اعاده كند. [٢]

بگو:اگر من گمراه شوم گمراه شوم بر خود،و اگر راه يابم به آنچه وحى مى‌كند به من خداى من كه او شنوا و نزديك است.

و اگر بينى چون بترسند نبود فايت شدن،و بگيرند ايشان را از جاى نزديك.

گفتند:ايمان آورديم و چگونه باشد ايشان را هاگرفتن [٣]از جاى دور.

و كافر شدند به او از پيش اين و مى‌اندازند به كار نهانى از جاى دور.

[١] -دا:دانندۀ نهانيهاست.

[٢] -دا:و نه بازگردد دگرباره.

[٣] -دا:فراگرفتن.