روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٦ - ترجمه
تو كتاب قرآن.بهدرستى [١]،بپرست خداى را به اخلاصكننده طاعت [٢].
[١٠٣-ر] خداى را [٣]طاعت خالص و آنان كه گرفتند بجز او دوستانى،نمىپرستيم ايشان را الّا تا نزديك كنند ما را به خداى نزديك كردنى،خداى [٤]حكم كند ميان ايشان در آنچه در آن خلاف مىكنند،خداى [٥]ره ننمايد آن را كه او دروغزن است كافر باشد [٦].
اگر خداى خواهد كه بگيرد فرزندى،برگزيند [٧]از آنچه مىآفريند آنچه خواهد،منزه است او،او خداى است يكى قهركنندۀ بندگان.
بيافريد آسمانها و زمين براستى مىدرآرد شب بر روز و در آرد [٨]روز را بر شب،و مسخّر بكرده است آفتاب را و ماه را،همه مىروند تا به وقتى نام زده [٩]،الا اوست بىهمتا [١٠]و آمرزنده.
بيافريد شما را از يك نفس پس كرد از او جفت او و فروفرستاد براى شما از چهار پايان هشت جفت [١١]،بيافريد شما را در شكمهاى مادرانتان خلقى [١٢]از پس خلقى [١٣]در سه تاريكى،آن خداى است خداى
[١] -دا:براستى.
[٢] -دا:خالص كند براى او دين.
[٣] -دا:بدان كه خداى راست.
[٥] [٤] -دا:كه خداى.
[٦] -دا:و كافر.
[٧] -دا:كه فراگيرد.
[٨] -دا:مىدرآرد.
[٩] -دا:نام زد.
[١٠] -دا:بدان كه او بىهمتاست.
[١١] -دا:گونه.
[١٣] [١٢] -دا:آفريدنى.