روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٥١ - ترجمه

و مرا پرستى اين رهى [١]است راست.

گمراه كرد از شما گروهى بسيار را خرد نمى‌دارى [٢]؟ اين آن دوزخ است كه شما را وعيد كردند.

به او ملازم باشى با او [٣]امروز به آن كفر كه آوردى.

[٥٦-ر] امروز مهر نهيم بر دهنهاى ايشان و سخن گويد با ما دستهاى ايشان و گوايى دهد پايهاشان [٤]به آنچه اندوخته باشند.

و اگر خواهيم ببريم [٥]چشمهاى [٦]ايشان بشتابند راه،ايشان چگونه بينند؟ قوله تعالى: وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنٰاهٰا وَ أَخْرَجْنٰا مِنْهٰا حَبًّا -الآية.حق‌تعالى گفت:آيتى است و علامتى و دلالتى اين زمين مرده كه ما زنده كرديم [٧]به باران و ازآنجا بيرون آورديم دانه‌اى كه شما از آن مى‌خورى از انواع حبوب كه قوّت باشد. وَ جَعَلْنٰا فِيهٰا ،و كرديم در زمين، جَنّٰاتٍ ،بستانها از درختان خرما و انواع انگورها. وَ فَجَّرْنٰا فِيهٰا ،و بگشاديم در زمين چشمه‌هاى آب تا مردمان از ميوۀ آن مى‌خورند.حمزه و كسائى و طلحة بن مصرّف خواندند:ثمره،به ضمّتين،و باقى قرّا ثمره به دو فتحه. وَ مٰا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ،عامّۀ قرّا خواندند:با«ها»ى [٨]ضمير،و اهل كوفه خواندند و عيسى بن عمر:عملت،بى‌ضمير.

و در«ما»سه وجه گفتند:يكى آن‌كه نفى است و معنى آن‌كه دستهاى ايشان