روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٠ - ترجمه
كنندهاى [١].
به جان تو كه ايشان در مستىشان سر در نهادهاند [٢].
بگرفت ايشان را بانگ در بامداد آمده [٣].
كرديم زبرش [٤]زيرش،ببارانيديم برايشان سنگهايى [٥]از سنگگل.
در اين دليلهايى هست [٦]انديشهكنندگان را.
و آن به راهى است ايستاده.
در اين دليلى هست گروندگان را [٧].
و [٨]بودند مردمان بيشه بيدادگر.
ما كينه كشيديم از ايشان و آن هر دو به راهى است روشن.
[٩] دروغ داشتند مردمان شهرهاى ثمود پيغامبران را.
بداديم ايشان را حجّتها،بودند از آن برگشته [١٠].
و مىتراشيدند از كوهها خانهها ايمن [١١].
بگرفت ايشان را آواز در بامداد آمده [١٢].
نگريزانيد از ايشان آنچه اندوخته بودند [١٣].
[١] .قم:اگر هستى شما كنندگان.
[٢] .آن:در يك مستى و جهالت متحيّر شوند.
[٣] .قم:در روشنى دور آمده:آو،مش:در بامدادان،آل:در وقت آفتاب بر آمدن.
[٤] .آو:زورش.
[٥] .آو،آج،لب،مش:سنگ.
[٦] .قم:دليلى است،آو،آج،لب،مش:دليلهاست.
[٧] .قم:مؤمنان را.
[٨] .اساس و برخى نسخه بدلها:ندارد،با توجه به اصل آيه از مش افزوده شد.
[٩] .قم+بهدرستى كه.
[١٠] .قم:برگرديدگان.
[١١] .قم:آمنان.
[١٢] .آج،لب:آمدن.
[١٣] .قم:آنچه بودند كه كسب مىكردند،آو،آج،لب:آنچه كسب كرده بودند.