روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧١ - ترجمه

بيامد و گفت:أيّها الملك!لا تأكل هذا الطّعام فانّه مسموم،اين طعام مخور كه زهرآلود است.خوان‌سالار گفت:أيّها الملك!آن شراب كه او دارد نيز زهرآلود است آن مخور.ملك گفت:چنين است؟گفت:دروغ مى‌گويد.گفت:او نيز دروغ مى‌گويد.

ملك ساقى را گفت:آن شراب بازخور.او [١]شراب بازخورد،او را گزند نكرد كه در او زهر نبود.صاحب طعام را گفت:اين طعام بخور،نخورد و ابا كرد.ملك گفت:تا بهيمه‌اى را بياوردند و آن طعام به او دادند.بخورد و در حال بمرد.ملك فرمود تا هر دو را به زندان بردند و يوسف-عليه السّلام [٢]-در زندان تعبير خواب كردى چه زندانيان از دل‌تنگى و دل‌مشغولى خوابهاى آشفته بسيار بينند و براى اين صالح بن عبد القدّوس مى‌گويد اين [٣]ابيات،چون مهدى او را در زندان كرد به تهمت زنديقى [٤]:

خرجنا من الدّنيا و نحن من أهلها فلسنا من الأحياء فيها و لا الموتى
إذا دخل السّجّان يوما لحاجة عجبنا و قلنا جاء هذا [٥]من الدّنيا
و نفرح [٦]بالرّؤيا [٧]و جلّ حديثنا اذا نحن اصبحنا [٨]الحديث عن الرّؤيا [٩]
فإن حسنت لم [١٠]تأت [١١]عجلى و أبطأت و ان قبحت لم تحتبس و أتت عجلى
طوى دوننا الأخبار [١٢]سجن ممنّع له حارس تهدى [١٣]العيون و لا يهدى [١٤]
قبرنا و لم ندفن فنحن بمعزل من النّاس لا نخشى [١٥]فنغشى و لا نغشى [١٦]
أ لا أحد يأوى لأهل محلّة مقيمين في الدّنيا و قد فارقوا الدّنيا
و گفته‌اند در وصف زندان و زندانيان [١٧]به از اين ابيات نگفته‌اند.