روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٠ - ترجمه

مردمان،او مى‌گويد من مراودت كردم او را،و من نمى‌توانم با هريكى تقرير عذر خود كردن [١]،يا مرا دستور باش تا برون [٢]روم و عذر خود ظاهر كنم يا او را محبوس كن [٣]تا نيز حديث من نكند [٤]،و مردم اين حديث نيز [٥]از زبان فرونهند [٦].

عزيز پيش ملك رفت و گفت:مرا غلامى است اكنون از او گناهى [٧]در وجود آمد بفرماى [٨]تا او را به زندان برند.ملك بفرمود تا يوسف را به زندان [٩]بردند [١٠]و با او دو جوان [١١]را به زندان بردند:يكى خوان‌سالار ملك بود و يكى شراب‌دار،و گفتند:دو غلام بودند ملك را [١٢]،نام خوان‌سالار [١٣]مجلث [١٤]بود و نام شراب‌دار نبو [١٥]،و ملك بر ايشان خشم گرفته بود،و سبب خشم او آن بود كه او را خبر دادند كه [١٦]خوان‌سالار تدبير آن مى‌كند كه او [١٧]را زهر دهد و ساقى در آن [١٨]خبر مى‌دارد و با هم راست كرده‌اند.

و سبب اين آن بود كه جماعتى كه ايشان را از ملك رنج بود از اهل مصر و رعايا خواستند تا ملك را زهر دهند،ممكن نشد ايشان را الّا از ره طعام و شراب.اين هر دو غلام را بفريفتند و ايشان را مالهاى بسيار وعده دادند،خوان‌سالار مال بستد و زهر بستد [١٩]و در طعام كرد و ساقى پشيمان رسيد [٢٠]و مال نستد و زهر نستد.چون وقت طعام و شراب آمد خوان‌سالار به عادت طعام پيش آورد [٢١]و بنهاد.شراب‌دار