روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٦٣ - ترجمه

كاردى به دست داد،ايشان كارد به دست گرفتند و او يوسف را جامۀ سپيد [١]پوشانيد و او را گفت:اگر هيچ مرا بر تو حقّى هست از اين جاى خود برون آيى [٢]و بر اينان گذرى كن كه تو را در اين زيانى نيست.و گفتند:ايشان را در خانه‌اى نشانده بود [٣]و دو دركه [٤]آنجا رهگذر يوسف بود به كارى كه او را بودى او را گفت به آن خانه دررو و گذر كن و فلان كار بكن.او به خانه درآمد و به ايشان بگذشت.

گفتند:براى آنش جامۀ سپيد [٥]پوشانيد تا نگويند كه او به جامۀ گرانمايه نكوست كه حسنى كه به جامه بود حسنى [٦]عاريتى باشد،چو [٧]جامه بكنند [٨]برود.

حسن يوسف چنان بود كه اگر جامۀ گرانمايه پوشيدى جامه از او آراسته شدى،چنان كه شاعر گفت:

و تزيدين طيب الطّيب طيبا إن تمسّيه [٩]أين مثلك أينا
و إذا الدّرّ زان [١٠]حسن وجوه كان للدّرّ حسن وجهك زينا
و گفتند:ايشان را در صفّه‌اى بنشاند [١١]كه برآن صفّه خانه‌اى بود و يوسف در آن خانه بود و يوسف را گفت: اُخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ،برون [١٢]آى بر اينان.در كلام حذفى و اختصارى هست،و التّقدير:فخرج عليهن فلما رأينه،يوسف-عليه السّلام-بيرون [١٣]آمد.گفتند،زليخا ايشان را گفت:كه من اين جوان را خواهم گفتن كه بر شما گذرى كند،اكنون چون او بگذرد هريكى از شما از اين ترنج كه به دست دارى [١٤]پاره‌اى ببرى [١٥]و او را [١٦]دهى [١٧]براى من. فَلَمّٰا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ ،چون او را بديدند بزرگ آمد او در چشم ايشان.عبد اللّه عبّاس گفت:«حضن لاجله»،حيض پديد آمد ايشان