يشعرون،ايمن [١]شده‌اند ازآن‌كه آيد به ايشان پوششى از عذاب خداى يا به ايشان آيد قيامت به ناگاه و ايشان ندانند؟ بگو اين راه من است،مى‌خوانم با خداى بر علم و بينايى من و آنان كه پس‌رو منند [٢]،و منزّه است خداى و نيستم من از جملۀ مشركان.

نفرستاديم ما از پيش تو مگر مردانى را كه وحى كردند به ايشان از اهل شهرها، [٣]نمى‌روند اينان در زمين تا بنگرند كه چون بوده است آخر كار آنان كه از پيش ايشان بودند؟و سراى بازپسين بهتر است آنان را كه پرهيزگار باشند، [٤]خرد ندارى شما؟ تا آن‌كه نوميد شوند [٥]پيغامبران و بدانند كه ايشان را دروغ خواهند داشتن،آمد به ايشان يارى ما،برهانيم آنان را كه ما خواهيم و بازندارند عذاب ما از گروه گناهكاران.

بود در قصّه‌هاى ايشان عبرتى خداوندان عقلها را،نبود حديثى كه فروبافند [٦]و لكن راستى آنچه از پيش اوست و تفصيل هر چيزى و بيانى و بخشايشى گروهى را كه ايمان آرند.

قوله [٧]: ذٰلِكَ مِنْ أَنْبٰاءِ الْغَيْبِ- الآيه، ذٰلِكَ ،اشارت است به آنچه رفت از

[١] .قم:اى ايمن.

[٢] .قم:پس‌روى كرد مرا.

[٣] .قم+اى.

[٤] .قم،آو،آب،آز:كذبوا.

[٥] .قم،آو،آب،بم،آج،لب:شدند.

[٦] .قم،آو،بم،آب،آج،لب:فرا.

[٧] .همۀ نسخه بدلها،بجز قم+تعالى.