اشكالى كه برروايت پيشين وارد كرديم براين روايت نيز وارد است.شايد به همين خاطر كه ـ تعبير «عمل الصور» به مجسمه سازى ناظر است نه نقاشى.امام خمينى (ره) مى‌گويد:

بعيد نيست كه عبارت «عمل الصور» درساختن مجسمه ظهورداشته واز كشيدن و نقاشى مجسمه انصراف دارد. (٤٢)

هـ ـ درصحيحه محمد بن مسلم آمده است:

سألت أبا عبدالله(ع) عن تماثيل الشجر و الشمس و القمر؟ قال:لابأس، مالم يكن شيئاً من الحيوان؛

از امام صادق(ع) از حكم كشيدن تصوير درخت و خورشيد و ماه پرسيدم؟ فرمود: مادامى كه تصوير حيوان را نكشد باكى نيست. (٤٣)

شيخ اعظم انصارى (ره) مى‌گويد:

اين روايت دراثبات حرمت نقاشى موجود ات جان دار در مقايسه با روايات ديگر از ظهور بيشترى برخوردار است؛ زيرا ياد كرد خورشيد و ماه دراين روايت قرينه است كه مقصود امام(ع) از تمثال آنها صرف نقاشى بوده است. (٤٤)

اين استدلال نيز مخدوش است؛ زيرا اين روايت دلالت ندارد كه تصوير به معناى مصدرى يعنى كشيدن نقاشى حرام باشد؛ زيرا احتمال دارد مقصود راوى دانستن حكم نگهدارى نقاشى يا بازى با آنها بوده است كه به بعد از فرض ساخت و آفرينش آنها مربوط

(٤١) خصال،ص٦٣٥.
(٤٢) المكاسب المحرمه،ج١،ص٢٦٧.
(٤٣) وسائل،ج٣، ص٥٦٣، ب٣،احكام مساكن،ح١٧.
(٤٤) ر.ك:مكاسب،ج١،ص١٨٥،چاپ كنگره شيخ انصارى.