باب دوم در فضيلت متعه است. در اين باب شيخ حدود ١٢ روايت در فضيلت متعه نقل مى‌كند.باب سوم در كيفيت متعه و احكام آن است. در اين باب نويسنده تصريح دارد كه اضافاتى در اين باب نموده است امّا متأسفانه مشخص نكرده كه در كجا اين كار را انجام داده. فقط بايد از قرائن فهميده شود لذا قواعد اصولى اين بخش از كتاب را استخراج ننموديم.

آثار استدلالى ـ غيرمقايسه‌اى

١. جوابات أهل الموصل في العدد والروءية (٨٤)

ظاهراً شيخ مفيد اين كتاب را درجواب سوءالهاى نماينده خود در موصل نوشته است. به اين بيان كه شخصى از اهل موصل از نماينده ايشان سوءال نموده كه:

الف ـ آيا ماه مبارك رمضان ٢٩ روز مى‌شود يا نه؟

ب ـ آيا بر ٢٩ روز، ماه كامل اطلاق مى‌شود يا نه؟

ج ـ چرا بعضى از اصحاب ما گفته‌اند ماه رمضان ٢٩ روز نمى‌شود؟

د ـ آيه {وَلِتُكْمِلُوا الْعدَّة } (٨٥)آيا در مورد قضاى روزه‌هاى فوت شده است و يا منظور تكميل ماه است.

هـ ـ منظور از اين حديث امام صادق(ع) چيست كه فرموده: «إذا أتاكم عنّا حديثان مختلفان فخذوا بأبعدهما من قول العامة».

آنگاه نماينده وى اين سوءلات را از شيخ نموده است و شيخ هم به جواب از اين سوءالات پرداخته است.

(٨٣) همان، ج٦، خلاصة الايجاز،ص ٣٩.
(٨٤) همان، ج٩.
(٨٥) بقره، آيه ١٨٥ء.