است] را به ظاهر اين دسته از روايات منحصر دانسته است.افزون براين استظهار، خود او به صراحت ساختنِ مجسمه جان‌داران را حرام دانسته است. آنجا كه گويد:«اقوى ديدگاه اخير است و متيقن از اجماع حكايت شده همين ديدگاه است.» (٢٨)مقصود حضرت امام از ديدگاه اخير اين نظريه است كه مى‌گويد: ساختن مجسمه جان داران حرام است.

همچنين در ذيل رواياتى كه در آن آمده است نقاش را روز قيامت مكلف به دميدن در نقش مى‌كند، تصريح كرده است: «آنچه از ظاهر اين دسته از روايات به دست مى‌آيد اين است كه تنهاساختن مجسمه موجودات داراى روح حرام است نه چيزهاى ديگر.» (٢٩)در پايان گفتارشان چنين آورده:« متيقن، حرمت ساختن مجسّمه است. همان كه بر حرمت آن ادعاى اجماع شده است.» (٣٠)بنا بر اين نسبت دادن حليّت مطلق نقاشى و مجسّمه سازى به امام خمينى (ره) از آنجا ناشى شده كه عبارات ايشان به درستى مورد توجه قرار نگرفته است.

روايات دسته سوم: اين روايات بيانگر آن است كه امامان(ع) نقاشى را ناخوش داشته اند. اين روايات بدين شرح است:

١. مرحوم شيخ طوسى در تهذيب از حسين بن سعيد از نضربن سويد از قاسم بن سليمان ازجرّاح مدائنى از امام صادق(ع) روايت كرده كه فرمود:

لاتبنوا على القبور و لاتصوّروا سقوف البيوت فإن رسول الله(ص) كره ذلك؛

برروى قبرها بنا نسازيد و سقف خانه ها را نقاشى نكنيد؛ زيرا رسول خدا(ص) از اين كار كراهت داشت. (٣١)

لازم به توضيح است كه نسبت به قاسم بن سليمان و جرّاح مدائنى توثيقى نرسيده

(٢٨) المكاسب المحرمه،ج١،ص٢٥٥.
(٢٩) همان،ص٢٦٢.
(٣٠) همان،ص٢٦٨.
(٣١) تهذيب الاحكام،ج١،ص٤٦١،باب تلقين محتضر،ح١٥٠.