شيخ در اين كتاب به جواب مسائلى مى پردازد كه وكيل او در صاغان سوءال نموده است. اين سوءالها اشكالات عالمى حنفى به نام ابوالعباس صاغانى نسبت به بعضى از احكام شيعه است كه آنها عبارتند از:

الف ـ جواز متعه در فقه شيعه.

ب ـ به هم نخوردن عقد ازدواج زن و شوهر يهودى يا نصرانى در صورتى كه زن، مسلمان شود.

ج ـ جواز عاريه دادن فرج كنيز به برادر دينى.

د ـ تجوير نكاح زنى بر دختر خواهر آن زن.

هـ ـ باطل بودن سه طلاق زن در يك مجلس.

و ـ عدم انعقاد ظهار و طلاق با يمين.

ز ـ ارث نبردن زن از زمين.

ح ـ ارث بردن لباس و شمشير و انگشتر پدر توسط پسر بزرگ.

ط ـ پرداخت نصف ديه مرد قاتل توسط فرزندان زن مقتول در صورت قصاص.

ى ـ قراردادن ١٠٠ دينار به عنوان ديه جدا كردن سر مرده.

روش شيخ در ردّ شبهات مربوط به احكام مذكور، اين‌گونه است كه ابتدا طرف را به گمراهى و عناد با شيعه منتسب مى‌نمايد. سپس اشكالات را به صورت اجتهادى و استدلالى جواب مى‌دهد و در بعضى از مسائل به صورت جدلى پاسخ مى‌گويد؛ مثلا هر چند كه خود، قياس را قبول ندارد؛ ولى از آنجا كه طرف دعوا قياس را قبول دارد از آن استفاده مى‌كند؛ مثلا در رد اشكال بر اين كه اگر كسى سر ميت را ببرد بايد ١٠٠ دينار ديه بدهد، مى‌فرمايد:

(٢٤) همان، ج٣.