فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٨ - حكم نقاشى و مجسمه سازى از نگاه شريعت آيت الله سيدمحسن خرّازى
در پاسخ به اشكالات امام خمينى (ره) مطالب ذيل به نظر مىرسد:
١. استاد وعده عذاب شديد در برابر عكس و مجسمه را بعيد دانستند؛ اما به نظر ما هيچ بعدى ندارد كه برانجام چنين كارهايى عذاب شديد وعده داده شود؛ زيرا چنين نيست كه دادن چنين وعده هاى شديد براى برخى از گناهان اندك باشد. به عنوان مثال از پيامبر(ص) نقل شده كه فرمود:
من أكل الربا أملا الله بطنه من نارجهنم بقدر ماأكل؛
هركس مال ربا خورد به ميزان ربايى كه خورده خداوند شكمش را پر از آتش جهنم مىسازد. (٢١)
و از امام صادق(ع) روايت شده كه فرمود:
من يغضب غضبة عمّمه الله بعمامة من نار؛
كسى كه[بى جهت] خشم مىكند خداوند برسرش عمامه اى از آتش مىگذارد. (٢٢)
از طرفى اين كه دربرخى از اين روايات آمده كه نقاش يا مجسّمه ساز ازاسلام خارج مىشود مقصود خروج حكمى است نه خروج حقيقى. چنان كه خروج از اسلام در سه روايت نبوى ذيل به همين معنا آمده است:
الف ـ من أصبح لايهتم بأمور المسلمين فليس بمسلم؛
كسى كه روز خود را بدون توجه به كارها و گرفتارى هاى مسلمانان آغاز كند مسلمان نيست. (٢٣)
ب ـ من يغضب أويغضب له فقد خلع ربق الاسلام (الايمان) من عنقه؛
كسى كه خود خشم كند يا ديگرى را به خشم آورد از اسلام (يا ايمان) خارج شده است. (٢٤)
(٢١) ثواب الاعمال و عقاب الاعمال،ص٢٨٥،
(٢٢) همان،ص٢٧١.
(٢٣) وسائل،ج٣،ص٥٦٢،ب٣،احكام مساكن،ح٧و٨.
(٢٤)ثواب الاعمال و عقاب الاعمال،ص٢٧٠.