از طرفى همان گونه كه مرحوم وحيد بهبهانى گفته است تضعيف ابن غضائرى نسبت به قاسم بن يحيى [كه در سلسله سند اين روايت آمده] قابل اعتنا نمى‌باشد؛ زيرا به تضعيف هاى غضائرى اعتنا نمى‌شود. به ويژه آن كه مشايخ حديث، قاسم بن يحيى را تضعيف نكرده اند و از طرفى بزرگان روات به ويژه كسانى چون احمد بن محمد بن عيسى از او روايت كرده اند. بنا بر اين روايت خصال معتبر است.

٧.روايت عبدالله بن طلحه كه در كتاب اكمال الدين از امام صادق(ع) :

من أكل السحت سبعة... و الذين يصوّرون التماثيل؛

هفت طائفه مال حرام مى‌خورند... يكى از اين هفت دسته كسانى هستند كه تنديسها را به تصوير مى‌كشند. (١٨)

٨. روايت اصبغ بن نباته از امير الموءمنين(ع) :

من جدّد قبراً أومثّل مثالا فقد خرج من الاسلام؛

هركس قبرى را تجديد بنا نمايد يا مجسمه‌اى بسازد از اسلام خارج شده است. (١٩)

بعيد نيست كه ادعا كنيم غالب روايات نه گانه برحرمت ساخت مجسمه دلالت دارند و افزون بر تعدد روايتها، سند برخى از آنها صحيح مى‌باشد.

اشكال: استاد مجاهد و بزرگوار ما امام خمينى (ره) برادعاى فوق اين گونه اشكال كرده است.

چنان كه از قرينه مناسبت حكم و موضوع به دست مى‌آيد دسته اى از روايات دراين نكته ظهور دارند كه مقصود از تنديس ها و نقاشى ها درآنها، صورتگرى بتهايى است كه

(١٧) ر.ك: جامع الرواة،ج٢،ص١٧١.
(١٨) جامع احاديث الشيعه،ج١٧،ص٢٢٣،باب تحريم به تصوير كشيدن تنديسها،ح١٢.
(١٩) وسائل،ج ٣،ص٥٦٢، ب٣، احكام مساكن،ح١٠.