ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧٠ - ٤ - رابطهء خالقيت و صانعيت

و انزجارهاى اختصاصى ، اشياء را به زشت و زيبا و مفيد و مضر و جالب و مورد نفرت تقسيم مى كنيم و اما با نظر به واقعيت آنها كه با خدا ارتباط معيت دارند ، عناوين مزبور از موضوعات خود انتزاع نمى شوند و اين قضيّه با نظر به ساير پديده‌ها كاملا روشن است ، زيرا ذائقه انسانى شكر را شيرين و ميوهء ضايع را تلخ درمى يابد ، اين ذائقه در خدا وجود ندارد ، تا شكر براى او شيرين و ميوهء ضايع تلخ دريافت شود . بلى ، خدا بهمهء آن نمودها و عناوين دانا است و با واقعيت آنها معيت دارد .
٤ - رابطهء خالقيت و صانعيت اين رابطه با كلمات گونه گونى در آيات قرآنى فراوان آمده است ، از آن جمله : ( ذلِكُمُ الله رَبُّكُمْ لا إِله إِلَّا هُوَ خالِقُ ) [١] .
( خدايى جز او نيست ، آفرينندهء همهء موجودات ، پس او را بپرستيد ) .
( قُلْ سِيرُوا فِي الأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ الله يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الآخِرَةَ إِنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) [٢] .
( بگو به آنان ، در روى زمين سير كنيد [ و بتحقيق بپردازيد ] و ببينيد او چگونه آفرينش مخلوقات را آغاز كرده است ، سپس جهان ديگر را بوجود مى آورد .
خداوند بهمه چيز توانا است ) .
( وَتَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ ) [٣] .
[ جريان خلقت ] ( ساختهء الهى است كه همه چيز را بجاى خود و بىنقص آفريده است ) .
( الله يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُه ثُمَّ إِلَيْه تُرْجَعُونَ ) [٤] .

[١] الانعام آيهء ١٠٢ .
[٢] العنكبوت آيهء ٢٠ .
[٣] النمل ٨٨ .
[٤] الروم آيهء ١١ .