با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٨ - مسلم بن عقيل كيست؟

و معنايش اين است كه وى در آن هنگام كمتر از ده سال داشته است!

از سوى ديگر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به على عليه السلام خبر داد كه مسلم عليه السلام در راه محبت حسين عليه السلام كشته خواهد شد. صدوق در كتاب امالى خويش چنين نقل كرده است:

«على عليه السلام به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفت: يا رسول الله، آيا عقيل را دوست مى‌دارى؟ فرمود:

آرى به خدا سوگند، من او را به دو جهت دوست مى‌دارم: يكى به خاطر خودش و ديگرى به خاطر دوستى ابوطالب نسبت به او؛ و فرزندش در راه محبت فرزند تو كشته مى‌شود؛ و اشك ديده مؤمنان بر او مى‌ريزد و فرشتگان مقرب درگاه خداوند بر او درود مى‌فرستند. آنگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله گريست به طورى كه اشك بر سينه‌اش جارى شد؛ و سپس فرمود: خدايا، از آنچه پس از من بر سر خاندانم مى‌آيد به تو شكايت مى‌كنم.» [١]

مسلم الگوى والاى اخلاق اسلامى، به‌ويژه در شجاعت، دلاورى و قدرت بود. نمونه‌اش حماسه‌اى بود كه در كوفه آفريد؛ به طورى كه دشمن وى يعنى محمد بن اشعث هنگام توصيف وى براى ابن زياد گفت: «اى امير، آيا نمى‌دانى كه مرا به سوى شيرى ژيان و شمشيرى برنده در كف قهرمانى بلند همت از خاندان بهترين انسان‌ها فرستاده‌اى؟» [٢]

در برخى كتاب‌هاى مناقب آمده است كه مسلم همانند شير بود. نشان نيرومنديش اين كه مردى را با دست مى‌گرفت و بر پشت بام مى‌انداخت. [٣]

در جاى ديگر آمده است: حسين عليه السلام، مسلم بن عقيل را به سوى كوفه فرستاد و او همانند شير بود. [٤]

از جاهايى كه نشان دهنده شجاعت بى‌مانند هاشمى وى مى‌باشد، موضعگيرى او در برابر معاويه است كه در دوران زمامدارى‌اش از وى خواست تا مال را بازپس دهد و زمين را بگيرد؛ و مسلم در پاسخ گفت: تا سرت را با شمشير نزده‌ام، دست بردار! [٥]

[١] بحار الانوار، ج ٢٢، ص ٢٨٨؛ به نقل از امالى صدوق، ص ١١١، مجلس ٢٧، حديث شماره ٣.

[٢] نفس المهموم، ص ١١١.

[٣] همان.

[٤] ر. ك. بحار الانوار، ج ٤٤، ص ٣٥٤.

[٥] همان، ج ٤٢، ص ١١٦.