خويش گرد آورده به سوى مكه رفته است. شما شيعه او و پدرش هستيد. اگر مى‌دانيد كه او را يارى مى‌دهيد و با دشمنانش مى‌جنگيد به او نامه بنويسيد ولى اگر بيم وحشت و سستى داريد او را مفريبيد!

گفتند: نه، ما با دشمنانش مى‌جنگيم و جان خويش را فداى او مى‌كنيم.

گفت: پس برايش نامه بنويسيد.

آنان نوشتند: بسم الله الرحمن الرحيم‌

به حسين بن على، از سليمان بن صرد و مسيب بن نجبة [١] و رفاعة بن شداد [٢] و حبيب بن مظاهر [٣] و شيعيانش از مؤمنان و مسلمانان ساكن كوفه.

[١]- وى از تابعان بزرگ و پارسا و از سركردگان جماعتى بود كه به سرعت براى يارى على عليه السلام از كوفه به‌بصره رفتند. امام على عليه السلام شمار بسيارى از قبيله وى را همراه او براى مقاومت در برابر تهاجم عبدالله بن سعده فزارى گسيل داشت. او پس از سليمان بن صرد رهبر توابين بود و در سال ٦٥ همراه آنان كشته شد (ر. ك. رجال كشى، ص ٦٩؛ تاريخ طبرى، ج ٤، ص ٤٤٨ و ج ٥، ص ١٣٥).

[٢] وى از سوى اميرالمؤمنين عليه السلام قضاوت اهواز داشت و فرمانده يكى از جناح‌هاى سپاه صفين بود. نقل شده است كه امام حسين عليه السلام پس از ورود به كربلا، دوات و كاغذ خواست و به اشراف كوفه نامه نوشت؛ كه از جمله رفاعة بن شداد بود.

مامقانى معتقد است كه رفاعه در جنگ كربلا زندانى يا در بند ابن زياد بود؛ و نتوانست كه نزد امام حسين برود و ياريش دهد.

او از كسانى بود كه همراه اشتر موفق به تجهيز و كفن و دفن ابوذر شدند (ر. ك. مستدركات علم الرجال، ج ٣، ص ٤٠٢).

[٣] ابوالقاسم، حبيب بن مظهّر (مظاهر) اسدى فقعسى: از صحابه رسول خدا صلى الله عليه و آله بود كه آن حضرت را ديد. وى از اصحاب على، حسن و حسين عليهم السلام نيز بود و در همه جنگ‌هاى على عليه السلام او را همراهى كرد. او از نزديكان اميرالمؤمنين و حاملان دانش آن حضرت بود. او علم منايا و بلايا داشت و در جلالت و بزرگى در رديف ميثم تمار و رشيد هجرى بود. حبيب از كسانى بود كه با حسين عليه السلام مكاتبه كرد. او و مسلم بن عوسجه در كوفه براى حسين بيعت مى‌گرفتند. تا آنكه عبيدالله زياد به كوفه آمد و مردمش را وادار كرد كه دست از مسلم برداشتند؛ و ياران مسلم را ناچار به فرار كرد. آن دو در ميان عشاير خويش پنهان گشتند. آن‌ها پس از آمدن حسين عليه السلام به كربلا، پنهانى خود را به آن حضرت رساندند؛ بدين‌گونه كه شب‌ها راه مى‌پيمودند و روزها پنهان مى‌شدند تا آنكه به آن حضرت رسيدند. طبرى و ديگران (مفيد در الارشاد و دينورى در الاخبارالطوال) نوشته‌اند كه حبيب فرمانده جناح چپ سپاه حسين عليه السلام بود. ابومخنف روايت كرده است كه چون حبيب بن مظاهر كشته شد مرگ او بر حسين بسيار گران آمد و فرمود: «من پاداش خود و ياران باوفايم را از خدا مى‌خواهم». (ر. ك. ابصارالعين، ص ١٠٠- ١٠٦ و مستدركات علم الرجال، ج ٢، ص ٣٠٢).