بنابر اين انسان دقيق و منصف و آگاه هيچ ترديد ندارد- بلكه يقين دارد- كه متن دوم، از دروغ‌هاى مزدوران تبليغاتى اموى و دشمنان اهل بيت است كه مى‌خواهند براى افراد ساده‌لوح امت چنين وانمود كنند كه در ميان اصحاب بزرگ رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز كسانى بودند كه خروج و قيام امام حسين عليه السلام را ناپسند مى‌دانستند و حضرت را به ايجاد اختلاف و پراكنده سازى امت متهم مى‌ساختند. بنابراين، اين روايت نيز به دروغ به ابوسعيد خدرى نسبت داده شده است. پيش از اين ديديم كه چنين متن دروغى را به جابر بن عبدالله انصارى نسبت داده بودند و نمونه‌هاى آن فراوان است.

٢- براى آنكه خواننده اطمينان كامل حاصل كند كه اين متن به دروغ به ابوسعيد خدرى نسبت داده شده است، شايسته است زندگى‌نامه مختصر اين صحابى بلندمرتبه و آگاه به اهل بيت را، كه در محضر همه آنان ادب را رعايت مى‌كرد، در اينجا ارائه دهيم:

سعد بن مالك بن سنان خزرجى، از مشاهير اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و از بزرگان و علماى انصار است. او در دوازده غزوه همراه رسول خدا صلى الله عليه و آله شركت جست كه نخستين آنها غزوه خندق بود. وى به سال ٦٤ يا ٧٤ درگذشت. [١]

دوستى وى نسبت به اميرالمؤمنين، على عليه السلام، مشهور است و او از كسانى است كه پيش از همه به آن حضرت روى آوردند. روايت‌هاى وى در فضايل على عليه السلام و نيز رواياتى كه در فضايل و نام‌هاى ائمه دوازده‌گانه نقل كرده است، فراوانند. [٢]

از امام صادق عليه السلام در تمجيد وى نقل شده است: «امر ولايت نصيب او گشته بود و او با استقامت بود.» [٣]

امام رضا عليه السلام نيز وى را در شمار كسانى آورده است كه تغيير موضع ندادند و عوض نشدند. [٤] بنابر اين او از كسانى است كه دوستى‌شان واجب است و از اينجا درستى و جلالت او استفاده مى‌شود. عالمان رجال و زندگى‌نامه‌نويسان نيز او را ستوده‌اند.

[١] ر. ك. سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ١٧١؛ سفينة البحار، ج ٤، ص ١٦١.

[٢] ر. ك. بحار الانوار، ج ٣٩، ص ٢٨٩؛ ج ٤٠، ص ٩؛ ج ٢٧، ص ٢٠١ و ج ٣٦، ص ٢٩٠؛ كافى، ج ٣، ص ١٢٥، حديث شماره ١، كتاب الخنائز؛ و كفاية الاثر، ص ٢٨- ٣٤.

[٣] رجال كشى، ص ٣٨، شماره ٧٨؛ بحار الانوار، ج ٨١، ص ٢٣٧، شماره ١٨.

[٤] عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج ٢، ص ١٢٥، باب ٣٥، حديث شماره ١.