با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٤٤ - درنگ و نگرش

ما بر اين باوريم كه اندك بودن اسناد تاريخى مربوط به اخبار و جزئيات موضع عبدالله جعفر رضى الله عنه نسبت به قيام امام حسين عليه السلام بسيار به مظلوميت وى كمك كرده است!

روايت‌هاى بسيار اندكى هم كه در اين باره وجود دارد، چهره درخشان اين هاشمى بزرگ را كه طبق روايت، از نظر آفرينش و اخلاق از همه به پيامبر صلى الله عليه و آله شبيه‌تر بود، مخدوش مى‌سازد. [١]

٢- همچنين اين روايت مدعى است كه نامه اشدق به امام عليه السلام را عبدالله جعفر نوشته بود. اين نيز يكى از مظلوميت‌هاى او است. زيرا متن اين نامه نشان مى‌دهد كه پر از بى‌ادبى نسبت به امام عليه السلام است. مثل اينكه مى‌گويد: من از خداوند مى‌خواهم كه تو را از آنچه هلاكت مى‌گرداند باز دارد و به راه راست هدايت كند. پناه بر خدا از اينكه تفرقه ايجاد كنى! بيان چنين سخنى از كسى كه به امامت حسين عليه السلام ايمان دارد و او را «نور زمين»، «اميرالمؤمنين» و «روح هدايت» مى‌داند بسيار بعيد است. [٢]

شايان ذكر است كه ابن اعثم كوفى در كتاب الفتوح [٣] خويش اين نامه را نقل كرده است. ولى يادآور مى‌شود كه نويسنده نامه، خودِ عمرو بن سعيد اشدق بوده است و نه عبدالله جعفر! او همچنين يادآور مى‌شود كه حامل نامه امام تنها يحيى بن سعيد بود، يعنى اينكه عبدالله جعفر با او همراه نبود!

شيخ مفيد نيز همين داستان را- مطابق با نقل طبرى- روايت مى‌كند، ولى نمى‌گويد كه نويسنده نامه خود عبدالله جعفر بود. [٤] بلكه مى‌گويد: «سپس عمرو بن سعيد به او نامه‌اى نوشت ...». [٥] دقت كنيد!

[١] ر. ك. سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٤٥٦.

[٢] اين مطلب در نامه عبدالله جعفر به امام عليه السلام بر طبق روايت الفتوح (ج ٥، ص ٧٥) و نيز تاريخ طبرى (ج ٣، ص ٢٩٦)، آمده است.

[٣] الفتوح، ج ٥، ص ٧٥، خوارزمى ضمن نقل اين مطلب از وى (مقتل، ج ١، ص ٣١٢) يادآور مى‌شود كه‌او اين نامه را از مدينه نوشت.

[٤] نيز در كامل ابن‌اثير، ج ٢، ص ٥٤٨ و در البدايه والنهايه، ج ٨، ص ١٦٩.

[٥] الارشاد، ص ٢١٩.