تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٠ - شرح آيات

از امام صادق- عليه السلام- روايت شده است كه گفت: «خبر بزرگ همان ولايت است». [٢] امام على بن موسى الرضا- عليه السلام- گفت: «امير المؤمنين/ ٢٥٢- عليه السلام- گفت: خدا را بزرگتر از من خبرى نيست، و او را نشانه و آيتى عظيم‌تر از من وجود ندارد». [٣] از امام حسين بن على- عليه السلام- روايت شده است كه گفت

«رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- به على- عليه السلام- گفت: اى على! تو حجت خدايى، و تو در خدايى، و تو راه به سوى خدايى، و تو نبأ عظيمى (خبر بزرگ)، و تو راه راستى، و تو برترين نمونه و مثل». [٤] [٣] و اختلاف ميان ايشان درباره نبأ عظيم دليل بر آن است كه برهان قاطعى براى نفى آن ندارند، و به همين سبب در اين باره دچار ترديد مى‌شوند: آيات خدا آنان را به ايمان آوردن به آن مى‌خواند، در صورتى كه هواهاى نفسانى آنان را به تكذيب و انكار آن بر مى‌انگيزد.

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ‌- كه درباره آن با يكديگر اختلاف دارند.» شايد اختلاف ايشان نيز در تفسير دلايل آن باشد و در اين كه چگونه از آن بگريزند. آيا ندانسته‌اى كه چگونه براى رسول مثلها مى‌آورند و چون راهى براى ردّ او نيافتند، گفتند كه او ديوانه يا شاعر است و قرآن را خود ساخته و به خدا نسبت داده است، و بدين گونه اختلاف دليل ناتوانى آنان از تفسير آيات مربوط به حقيقتى بود كه آنان آن را انكار مى‌كردند.

[٤] و آيا منكر شدن ايشان نسبت به حقيقت آن را باطل مى‌كند يا اختلاف ايشان در اين خصوص از سختى آن در هنگام نازل شدن بر ايشان مى‌كاهد!؟

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ‌- هرگز، به زودى خواهند دانست.»