تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١ - شرح آيات
راه خدا است». و خداوند متعال بار ديگر به خواندن قرآن فرمان مىدهد.
فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ- پس آن اندازه كه ميسّر باشد، از آن بخوانيد.» و لو اين كه فقط چند آيه بوده باشد؛ آنچه اهميت دارد اين است كه مؤمن رسالت پروردگارش را ترك نكند، زيرا كه گاه ممكن است از قيام شبانه بىنياز شود، ولى از بينشهاى وحى، در هر وضع و حالى كه پيدا كند، بىنياز نخواهد شد.
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ- و نماز را بر پاى داريد.» با عمل كردن به واجبات و شعائر آن، و ملتزم و متعهد بودن نسبت به مندرجات آن، و تحقق بخشيدن به هدفهاى آن در زمينه شخصى و اجتماعى.
وَ آتُوا الزَّكاةَ- و زكات دهيد.» كه اين زكاة كنايه از هر انفاق واجب است و سبب پاك شدن و تزكيه نفس و مال مؤمن با بخشيدن آن مىشود.
وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً- و به خدا وام دهيد وام دادنى نيكو.»/ ٤٦ و آن عبارت از هر انفاق مستحبّ در راه خدا است [٨٥] كه هرگز عمل عاملى در نزد او ضايع نمىشود.
وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ- و هر كار نيكى كه براى خود پيشاپيش فرستيد، آن را در نزد خود خواهيد يافت.» در دنيا و در آخرت. و در آيه اشاره به آن است كه عمل صالح تنها آخرت مؤمنان را براى ايشان تأمين نمىكند، بلكه بيشتر موفقيتها و بركاتى كه در دنيا به آدمى مىرسد نيز نتيجه آن است، و چنين است چيزهاى ناپسندى كه از او دور مىشود كه آنها هم نتيجهاى از مقدماتى پيش از آنها است كه آن شخص براى خود فراهم آورده است، و انفاق در راه خدا يكى از آن مقدمات به شمار مىرود؛ مكروهى كه از يك صدقه دهنده دفع مىشود، دفع كننده آن همان صدقهاى است كه پيش از حدوث آن مكروه داده بوده است ... پس انفاق كننده در واقع با انفاق خود
[٨٥] - تفصيلى در خصوص قرض الحسنه در ضمن تفسير سورة الحديد، آيه ١١، گذشت و به آنجا رجوع شود.