تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٠ - شرح آيات

است كه: «يا على! هر كه خمر را براى غير خدا ترك كند، خدا به او از شراب سر به مهر بهشت مى‌نوشاند، و چون على گفت: براى غير خدا؟ گفت: آرى. و خدا، براى حفظ خودش، و خداى تعالى بر اين كار از او سپاسگزارى مى‌كند.» [٣٣] از على بن الحسين- عليه السلام- روايت شده است كه گفت: «هر كه مؤمن گرسنه‌اى را طعام دهد، خدا از ميوه‌هاى بهشت او را اطعام خواهد كرد، و هر كه مؤمنى را سيراب كند، خدا از رحيق مختوم به او مى‌نوشاند و سيرابش مى‌كند.» [٣٤] نيز روايت شده است كه: «هر كه در روز گرمى براى خدا روزه بدارد، خدا تشنگى او را با دادن رحيق مختوم به او از بين مى‌برد.» [٣٥] [٢٧] گفته‌اند كه: در بهشت چشمه‌اى است كه در هوا جريان دارد و در جامهاى نيكان فرو مى‌ريزد، و گفتند كه: آن از زير عرش روان است و به نام تسنيم خوانده مى‌شود، بدان سبب كه در بلندترين جاى بهشت است، و آن نوشابه‌اى مخصوص مقربان است، و اندكى از آن بر نوشابه نيكان و ابرار افزوده مى‌شود كه به آن بو و مزه ويژه‌اى مى‌بخشد كه نه تنها بسيار لذتبخش است، بلكه بسا هست كه در آن اثرى از روح و بوى مقربان و مزه و عطر درجات عالى ايشان احساس مى‌شود؛ و گفته‌اند كه: آن برترين شراب در بهشت است كه خدا درباره آن مى‌گويد

وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ‌- و آميخته با آب چشمه تسنيم است.» رازى گفت: تسنيم نام چشمه‌اى در بهشت است كه/ ٤٢٧ به سبب بلندى مقام آن نام تسنيم دارد، يا از آن روى كه برترين شراب و نوشابه در بهشت است، يا بنا بر آنچه روايت شده است، از بالا بر ايشان فرو مى‌ريزد: يعنى در بالاى هوا جريان دارد و در ظرفهاى ايشان فرو مى‌ريزد، و يا بدان سبب كه وفور و سرعت آن از هر چه كه بر آن مى‌گذرد بيشتر است و همين حكايت از تسنيم و برترى آن مى‌كند، يا از آن‌