تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١ - شرح آيات
پير مىشوند، [٦٢] و در الدر المنثور از ابن مسعود به روايت از پيامبر (ص) آمده است كه گفت: «چون روز قيامت شود، پروردگار ما آدم را مىخواند و به او مىگويد: اى آدم! قيامت آتش را به پا كن، پس آدم مىگويد: پروردگارا! من چيزى جز آنچه به من آموختهاى نمىدانم، پس خدا مىگويد: قيامت آتش را به پا كن، از هر هزار نفر نهصد و نود و نه نفر در حالتى كه سخت بسته و گرفتار بندند به طرف آتش رانده مىشوند، و چون آتش قيامتش به پا شد، هر كودك و نوزادى پير مىشود»؛ [٦٣] و در اين باره از ابن عباس روايت شده است كه: اين بر مسلمانان گران مىآيد، پس در آن هنگام كه چنين چيزى را در چهرههاى ايشان مشاهده كرد گفت: «فرزندان آدم فراواناند، و يأجوج و مأجوج از فرزندان آدمند، و مردى از ايشان از دنيا نمىرود مگر اين كه هزار مرد از صلب او وارثان او باشند، پس ايشان/ ٣٧ و مانندان ايشان سپاهيان شمايند». [٦٤] و امام على بن ابى طالب مردمان را از آن روز بيم داد و گفت: «بندگان خدا! از روزى بترسيد كه كردهها را روز وارسى و حساب است، روزى كه پر از تشويش و اضطراب است و كودكان در آن پير مىشوند» [٦٥]؛ آن روز پير نشوند كه روزى است كه خدا مردمان را از يكديگر جدا مىكند، و سرنوشتهاشان را مقرّر مىدارد: گروهى به بهشت مىروند و گروهى ديگر به دوزخ و جاودانه در آنها باقى مىمانند.
آرى، روزى بزرگ است، بلكه بزرگترين روز در وجود جهانيان از جنّ و انس است، و چگونه مىتواند رسيدن به پيرى براى كسانى زودرس نباشد كه در برابر جبّار آسمانها و زمين ايستاده و چشم به راه سرنوشت ابدى خويشاند، و مخصوصا آن گناهكارانى كه صحيفههاى خويش را با كارهاى بد و زشت پر كردهاند، و در پى ايشان مذبذبان و دورويانند، و اما پرهيزگاران و مؤمنان در
[٦٢] - تفسير القمّى، ج ٢، ص ٣٩٣.
[٦٣] - الدر المنثور، ج ٦، ص ٢٧٩.
[٦٤] - التفسير الكبير، ج ٣٠، ص ١٨٤.
[٦٥] - نهج البلاغة، خ ١٥٧، ص ٢٢٢.