فقط بفهمند ، بیش از این نبوده است ، من به چشم دیگر نگاه می‌کنم و آن‌ فلسفه ای را فلسفه و قابل توجه می‌دانم که وسیله ای باشد برای تغییر جهان‌ ، که مقصود از تغییر جهان ، تغییر جامعه است که بشود جامعه را تغییر داد اینجاست که بحث نسبتا زیادی روی حرفهای مارکس و دیگران می‌کند .
نکته جالبی که اینجا دارد این است که چون خود نویسنده تمایلی به‌ مارکسیسم دارد کارهایی را که لنین کرد و مارکس نکرده بود و مکمل کار مارکس است ، تا بتواند ، به صورت نقد نمی‌گوید لنین نه تنها خیلی‌ قسمتهای مارکسیسم را تکمیل کرد بلکه همچنین برخی قسمتها را اصلاح کرد یعنی‌ قسمتهایی از حرفهای مارکس و دیگران را دور ریخت و به جای آن حرف دیگر آورد که نویسنده دو نکته خیلی اساسی در اینجا آورده است [١] می‌گوید : " مارکس توجهش فقط به طبقات بود " البته مارکس یک تناقضی ، یک‌ تضادی میان حرفهایش هست که مارکسیستها هم نتوانسته اند آن را درست حل‌ کنند ، و آن این است که لازمه فلسفه مارکس که اینجا هم همانها را نقل‌ کرده بدون این که جنبه تضاد این حرفها را در نظر گرفته باشد این است که‌ " آگاهی صادق " همیشه اختصاص به یک طبقه خاص دارد ، یعنی وقتی که‌ ابزار تولید تجدید می‌شود ، گروه وابسته به ابزار تولید کهن ، افکار ، وجدان و آگاهیشان همه غلط و کاذب است و آگاهی صادق در دوره مبارزه طبقه‌ کارگر با طبقه سرمایه دار از آن طبقه کارگر است و بس ، و در هر دوره‌ آگاهی صادق و وجدان صادق تعلق دارد به طبقه وابسته به ابزار تولیدی جدید بنابراین آگاهی کسب کردنی نیست ، بستگی به وضع طبقاتی دارد یعنی آن که‌ وضع طبقاتیش آنطور است خواه ناخواه افکار و آگاهیش کاذب است و این‌ که وضع طبقاتیش اینطور است خواه

[١] آنچه لنین علاوه بر مارکس انجام داد : مارکس فقط از طبقات سخن‌ می‌گفت و تنها وجدان طبقه کارگر را در دوره سرمایه داری صادق می‌دانست و بس ، وجدان طبقه وابسته به ابزار کهن را در هر دوره وجدان کاذب می‌خواند .