اين مسأله در مورد لواط است كه موجب حرمت ابديّه اخت و امّ و بنت مى‌شود كه متأسفانه بر اثر بى‌بندوبارى‌ها در عصر و زمان ما بيشتر محلّ ابتلا است. اصل مسأله كه حرمت فى الجمله است مسلم بوده ولى امام پنج فرع در ذيل مسأله فرموده‌اند كه محلّ بحث است.

اقوال:

اين مسأله على اجمالها مورد اتّفاق است ولى اهل سنّت به اين مسأله قائل نيستند، البتّه يك نفر از فقهاى اهل سنّت (اوزاعى) آن هم فقط در مورد بنت با ما همراه است.

مرحوم شيخ طوسى در كتاب خلاف مى‌فرمايد:

مسألة ٨٠: اذا فجر بغلام فأوقب حرم عليه بنته و امّه و أخته و قال: الاوزاعى اذا لاط بغلام، حرم عليه بنت هذا الغلام لانّها بنت من قد دخل به و خالف جميع الفقهاء فى ذلك دليلنا: اجماع الفرقة- و اخبارهم و طريقة الاحتياط تقتضى تجنّب ذلك. [١]

مرحوم شهيد ثانى در مسالك مى‌فرمايد:

هذا الحكم متّفق عليه بين الاصحاب على ما يظهر منهم. [٢]

مرحوم صاحب حدائق مى‌فرمايد:

المسألة الثالثة: الظاهر انّه لا خلاف بين الاصحاب بأنّ من لاط بغلام فأوقب فانّه يحرم على الواطى العقد على امّ ذلك الموطوء و أخته و بنته. [٣]

مرحوم صاحب جواهر بعد از نقل اجماعات مى‌فرمايد:

بل هو (نقل اجماع) فى اعلى درجات الاستفاضة و التواتر. [٤]

عبارت صاحب جواهر تعبير بسيار محكمى است و ادّعاى تواترِ نقل اجماع است بنابراين اصل مسأله على اجمالها قابل چانه زدن نيست.

٣٧ ادامه مسئله ٢٤ ..... ٢٧/ ٩/ ٨١

ادلّه: روايات:

عمده دليل ما در اين مسأله روايات است كه در باب ١٥ از ابواب المصاهرة آمده و هفت روايت است كه پنج روايت دلالت دارد و دو روايت شاذ است. پنج روايت هم به سه روايت برمى‌گردد يعنى دو روايت تكرارى است پس روايات اصلى مسأله سه روايت و تكرارى دو روايت و روايات شاذ و غير معمول بها هم دو روايت است. ظاهراً در مستدرك روايت اضافى وجود ندارد.

الف- روايات اصلى:

* ... عن ابن ابى عمير

(سند روايت تا ابن ابى عمير صحيح است)

عن بعض اصحابنا

(مرسله است ولى مرسلات ابن ابى عمير حكم مسندات را دارد لانّه لا يرسل الّا عن ثقة)

عن ابى عبد اللَّه عليه السلام فى رجل يعبث‌

(هم جنس بازى)

بالغلام‌

(به بالغ و نابالغ غلام مى‌گويند)

قال: اذا أوقب‌

(دخول حاصل شود)

حرمت عليه ابنته و أخته‌

(مادر را نگفته است، شايد چون مادر كمتر محلّ ابتلاست) [٥]

اين حديث بهترين حديث است كه سند و دلالت قوى دارد.

* و عن الحسين بن محمّد، عن المعلى بن محمّد

(توثيق نشده و نقطه ضعف سند است)،

عن الحسن بن على، عن حمّاد بن عثمان قال: قلت لأبي عبد اللَّه عليه السلام رجل أتى غلاماً أ تحلّ له اخته؟ قال: فقال: ان كان ثقب‌

(اى ادخل)

فلا. [٦]

در اين روايت سؤال از اخت است جواب هم از اخت است ولى مفهوم ندارد كه بقيّه را نفى كند. دلالت حديث خوب است ولى سند مشكل دارد البتّه چون منجبر به عمل مشهور بلكه اجماع است پس مشكل سند حل مى‌شود.

* باسناده‌

(شيخ)

عن على بن الحسن بن فضّال‌

(بنى فضال فطحى مذهب ولى ثقه هستند عن‌

محمّد بن اسماعيل‌

(كه به احتمال قوى محمّد بن اسماعيل بن بزيع از اصحاب امام رضا عليه السلام است و قرينه آن روايت ابن فضال از اوست)

عن حمّاد بن عيسى‌

(از اجلّاء)

عن ابراهيم بن عمر

(از ثقات)

عن ابى عبد اللَّه عليه السلام فى رجل لعب بغلام هل يحلّ له امّه؟ قال: ان كان ثقب فلا. [٧]

صاحب جواهر اين روايت را خبر ابراهيم بن عمر مى‌گويد و مرحوم آقاى حكيم در مستمسك ذيل اين مسأله اين روايت را موثقه ابراهيم مى‌نامد. هرجا صاحب جواهر «خبر» مى‌گويد

[١] ج ٤ كتاب النكاح، ص ٣٠٨.

[٢] ج ٧، ص ٣٤٣.

[٣] ج ٢٣، ص ٥٩٦.

[٤] ج ٢٩، ص ٤٤٧.

[٥] ح ١، باب ١٥، از ابواب مصاهره.

[٦] ح ٤، باب ١٥، از ابواب مصاهره.

[٧] ح ٧، باب ١٥، از ابواب مصاهره.