عن ابى عبد اللّه عليه السلام قال: قال أبو جعفر عليه السلام: انّ اللّه جعل علياً علما بينه و بين خلقه ليس بينه و بينهم علم غيره فمن تبعه كان مؤمنا و من جحده كان كافراً و من شك فيه كان مشركاً. [٢]

* ... عن محمّد بن حسان، عن محمّد بن جعفر

(از فرزندان امام صادق عليه السلام)

عن أبيه عليه السلام قال: على عليه السلام باب هدى من خالفه كان كافرا و من انكره‌

(يعنى امامت به معنى خاص را منكر هستند)

دخل النار. [٣]

* ... عن غير واحد

(ظاهراً مرسله است و بعضى مى‌گويند به خاطر تعبير «غير واحد» كه مى‌توان آن را متضافر دانست)

عن مروان بن مسلم قال: قال الصادق جعفر بن محمّد عليهما السلام الامام علم فيما بين اللّه عزّ و جلّ و بين خلقه فمن عرفه كان مؤمنا و من انكره كان كافرا. [٤]

* ... عن سدير قال: قال أبو جعفر عليه السلام فى حديث: انّ العلم الذي وضعه رسول الله صلى الله عليه و آله عند على عليه السلام من عرفه كان مؤمنا و من جحده كان كافراً ثم كان من بعده الحسن عليه السلام بتلك المنزلة الحديث. [٥]

* ... حدثنى الحسين بن سعيد

(الاهوازى)

معنعناً

(معلوم نيست كه چه كسانى در وسط هستند)

عن ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد الصادق عليه السلام: قال: لمّا نزلت هذه الآية «وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ»‌

(تفسير آيه مجهول است و بعضى گفته‌اند كه بعد از ظهور مهدى (عج) مسيح زنده شده و به او ايمان مى‌آورند)

قال:

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله لا يردّ احد على عيسى بن مريم عليه السلام ما جاء به فيه الّا كان كافراً و لا يردّ على على بن ابى طالب عليه السلام احد ما قال فيه النبى صلى الله عليه و آله‌

(مثلًا پيامبر گفته است كه على خليفه بلافصل است)

الّا كافر. [٦]

* ... عن النبى صلى الله عليه و آله قال: الائمة بعدى اثنى عشر اوّلهم على بن ابى طالب و آخرهم القائم الى ان قال المقرّ بهم مؤمن و المنكر لهم كافر. [٧]

١١٠ ادامه مسئله ٨ ..... ١٢/ ٣/ ٨٢

دليل دوّم: داخل در عنوان ناصب‌

ناصبى كسى است كه نص بر ولايت را قبول ندارد بنابراين تمام مخالفين ناصبى هستند.

دليل سوّم: منكر ضرورى دين‌

چرا كه نص بر ولايت على عليه السلام كه از مسلّمات است منكر هستند و منكر ضرورى دين كافر است.

دليل چهارم: «كَذلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ»‌. [٨]

خداوند رجس و پليدى را بر كسانى كه ايمان (ايمان به معنى خاص يعنى ايمان به ولايت و امامت) ندارند قرار داده است كه منظور از رجس نجاست است و كفار نجس هستند پس اينها هم كه نجس هستند، كافرند.

دليل پنجم: تمسك به آيات‌ «وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ»‌

[٩] و «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ»‌. [١٠]

منكرين ولايت مسلمان نيستند.

دليل ششم: اجماع‌

اجماع قائم است بر نجاست و كفر مخالفين‌

جواب از ادلّه:

همه اين ادلّه قابل مناقشه است و جواب آنها را به ترتيب از آخر به اوّل بيان مى‌كنيم.

جواب از دليل ششم:

ادّعاى اجماع بر كفر مخالف درست نيست چون اجماع بر عكس است و يا لااقل مشهور اين است كه مخالفين پاك هستند حال با وجود اين شهرت چگونه مى‌توان ادّعاى اجماع بر نجاست كرد؟!

جواب از دليل پنجم:

اين دليل در مورد اسلام صحبت مى‌كند نه اسلام به معنى خاص. چه كسى گفته است كه مخالف مسلمان نيست و اين يك ادّعاى صرف است. بين اسلام و ايمان فرق است و مخالفين اهل بيت عليهم السلام اسلام دارند، ولى ايمان ندارند پس اين آيات هيچ‌

[١] ح ١١ باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٢] ح ١٣، باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٣] ح ١٤، باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٤] ح ١٨، باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٥] ح ١٩، باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٦] ح ٢١، باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٧] ح ٢٧، باب ١٠ از ابواب حدّ مرتدّ.

[٨] آيه ١٢٥، سوره انعام.

[٩] آيه ٨٥، سوره آل عمران.

[١٠] آيه ١٩، سوره آل عمران.