(قالُوا يا مُوسى إمّا أنْ تُلْقِىَ وَ إمّا أنْ نَكُونَ أوَّلَ مَنْ ألْقى* قالَ بَلْ ألْقُوا فَإذا حِبالُهُمْ وَ عِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أنَّها تَسْعى)(طه/٦٥ـ٦٦)(قالَ أَلْقُوا فَلَمّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاءُوا بِسِحر عَظيم).(اعراف/١١٦)

از جمله:(يُخَيَّلُ إلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِم) استفاده مى شود كه حتى موسى نيز تصور كرد كه آنها در حال حركتند واز اين جهت در درون خود خوفى بر او راه يافت. التبه اين خوف به معنى اجتناب از پيامدهاى آن بود كه آسيبى به تبليغ او برسد، نه اينكه خود را ببازد وشهامت خود را از دست بدهد. قرآن اين حقيقت را چنين ياد آور مى شود:(فَأوْجَسَ فى نَفْسِهِ خيفَةً مُوسى) .

سپس خطاب آمد كه خوف را به خود راه مده، تو پيروزى:(قُلْنا لاتَخَفْ إنّكَ أنْتَ الأعْلى) (طه/٦٧ـ ٦٨).

ب: شكست فرعون وايمان ساحران

در مبارزه حق وباطل مسلّماً حق بر باطل پيروز است. در اينجا حق، معجزه موسى است كه بر نيروى لايزال الهى تكيه زده وباطل، قدرت محدود بشرى است كه طبعاًمحكوم قدرت برتر خواهد بود.لذا به موسى خطاب آمد به موسى كه عصاى خود را بيفكن كن در يك لحظه تمام اين باطلهاى حق نما را مى بلعد وتو در ميدان مبارزه سرفرازى. او نيز افكند ودر يك لحظه همه را بلعيد;چنانكه مى فرمايد: (وَأَلْقِ ما فى يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا إنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِر وَ لا يُفْلِحُ السّاحِرُ حَيْثُ أَتى)(طه /٦٩) وباز مى فرمايد:(وَ أَوحَيْنا إلى مُوسى أنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإذا هِىَ تَلْقَفُ ما يَأفِكُونَ)(اعراف/١١٧). وباز مى فرمايد: (فَأَلْقى مُوسى عَصاهُ فَإذا هِىَ تَلْقَفُ ما يَأفِكُونَ).(شعراء/٤٥)

در اين مبارزه كه حق آشكار گشت، شگفت اينجاست كه جادوگران نخستين