ومحض محبتى كه به خداوند ايشان داشتند، به طور تفصيل مذكور است وخودشان را تماماً با غيرت ومحبتى كه بر حسب ميل ورضاى مسيح بود وقف اين كار كرده وهمواره ما را تعليم مى دهند.[١]

چهره ديگر حواريون در عهد جديد

اين فرازها حاكى از صداقت ونزاهت حواريون است، ولى در برابر آنها فرازهايى در عهد جديد وجود دارد كه درست نقطه مقابل آن همه ثنا وتوصيف مى باشد وانسان نمى داند كدام يك از اينها را باور كند. مثلاً انجيل متى كه حواريون را صاحبان كرامت وشفا دهندگان بيماران معرفى مى كند، در جاى ديگر در باره يهوداى اسخريوطى مى گويد: وى دين خود را به دنيا فروخت. ومسيح را در مقابل سى درهم به يهود تسليم نمود وسرانجام پشيمان شد وخود را خفه نمود وبا اين كيفيت درگذشت. اينك عين عبارت انجيل متى را ملاحظه نماييد:

«چون صبح گرديد جميع رؤساى كهنه ومشايخ آن قوم در باره عيسى مشورت كردند كه او را به قتل برسانند. پس او را بسته بيرون كشيدند وبه پنطيوس پيلاطس حاكم تسليم نمودند. وچون «يهودا »سى پاره نقره را به رئيس كهنه ومشايخ رد نمود وگفت: خطا كرده ام زيرا كه خون بى گناهى را تسليم نموده ام، گفتند كه ما را چه كار است، خود دانى. پس از آن پاره هاى نقره را در هيكل افكند، برگشت وخود را خفه نمود». [٢]

[١] قاموس كتاب مقدس، ص٤١٤، ٤١٥. اين فرازها را از انجليهاى :متى، لوقا، يوحنا وساير كتب عهد جديد، مانند كتاب اعمال رسولان، كتاب اوّل قرنتيان وكتاب اوّل تسالونيكيان، با ذكر خصوصيات كتاب وفصل وشماره جمله ها، نقل كرده است چون اين كتاب مورد اعتماد كليساهاى جهان است، ديگر لزومى ندارد مدرك هر يك از اين فرازها را از كتابهاى ياد شده تعيين نماييم.
[٢] انجيل متى، باب ٢٧، جمله هاى ٥ـ١ چاپ گذشته.