منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩
ترجمه آيات
١ـ به سوى مدين (اهل مدين) برادرشان [١] شعيب را فرستاديم. گفت: اى قوم من! خدا را بپرستيد كه براى شما خدايى جز او نيست، از طرف پروردگار به سوى شما دليلى آمده است. پيمانه وترازو را كامل كنيد. اموال مردم را ناقص مدهيد. در زمين پس از اصلاح آن ،فساد نكنيد. اين براى شما نيكوست اگر مؤمن باشيد. بر سر هر راهى ننشينيد تا مؤمنان به خدا را بترسانيد و از راه باز داريد وراه كج طلب كنيد.
٢ـ به سوى اهل مدين برادرشان شعيب را فرستاديم، گفت:اى قوم من! خدا را بپرستيد براى شما خدايى جز او نيست، پيمانه وترازو را كم مكنيد، من شما را در رفاه ونعمت مى بينم وبراى شما از عذاب روز فراگير مى ترسم.اى قوم من! پيمانه وترازو را عادلانه وكامل كنيد. چيزهاى مردم را ناقص تحويل ندهيد ودر روى زمين فساد نكنيد. آنچه در دست شما باقى مى ماند(پس از پرداختن مال مردم) براى شما خوب است، اگر مؤمن باشيد ومن نگهبان شما نيستم.
٣ـ ساكنان سرزمين ايكه [٢] پيامبران را تكذيب كردند، آنگاه كه شعيب به آنان گفت: چرا تقوا را پيشه نمى كنيد، من براى شما پيامبر امينى هستم. از مخالفت خدا بپرهيزيد ومرا اطاعت كنيد. ومن بر رسالت خود پاداشى نمى خواهم. مزد من بر پروردگار جهانيان است. پيمانه را كامل تحويل دهيد وخسارت نرسانيد وبا ترازوى راست وزن كنيد واموال مردم را ناقص نپردازيد ودر زمين فساد نكنيد. از خدايى كه شما وپيشينيان را آفريده است بترسيد.
[١] شعيب از بستگان اين قوم بود نه برادر آنان. ولى چون با اخلاص كامل در هدايت قوم خود تلاش مى كرد، برادر ناميده شده است.
[٢] در گذشته ياد آور شديم كه «ايكه» به معناى درخت پرشاخ وبرگى است كه به هم مى پيچد ودر منطقه آنان از اين درختان فراوان بوده است.