آياتى دلالت دارند كه قلمرو فرمانروايى سليمان محدود به انسانها نبود، بلكه عوامل طبيعى، از باد ومعدن وحتى جن ومرغان زير فرمان او بودند. چنين قدرتى در طول تاريخ بشر به كسى داده نشده است ومصالح عالى ايجاب مى كرد كه پيامبرى در آن عصر داراى چنين قوّه وقدرت ونيرو وحشمت باشد. از بررسى آيات اين موضوع مى توان مقام وموقعيت سليمان را از نظر قدرت به دست آورد وما نوع قدرت او را در سه بخش مى آوريم:

١ ـ تسخير باد

١ـ (وَلِسُليمانَ الرِّيحَ عاصِفةً تَجْرى بِأمْرِهِ إلَى الأرْضِ الّتى بارَكْنا فيها وَ كُنّا بِكُلِّ شَيء عالِمينَ). (انبياء/٨١)

٢ ـ (وَلِسُليمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهرٌ). (سبأ/١٢)

٣ـ (فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْرى بِأمْرِهِ رُخاءً حَيْثُ أصابَ). (ص/٣٦)

ترجمه آيات

١ـ در اختيار سليمان باد توفنده اى بود كه به فرمان او به سرزمينى كه آنجا را بركت بخشيديم حركت مى كرد وما به هر چيز عالم بوديم.

٢ـ در اختيار سليمان بادى قرار داديم كه طرف صبح به اندازه مسافت يك ماه وطرف عصر به اندازه مسافت يك ماه حركت مى كرد.

٣ـ ما باد را مسخّر او ساختيم تا مطابق فرمانش به نرمى حركت كند وبه هر جا او مى خواهد برود.