منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥٥

آنچه را بخواهد مى آفريند. هرگاه مشيّت قطعى او بخواهد، به او مى گويد باش، او نيز تحقق مى يابد.

٥ـ در قرآن از مريم ياد كن آنگاه كه از اهل خود به سوى نقطه شرقى دورى جست.

٦ـ ميان خود وآنان حجابى بر افكند. در اين موقع روح خود (جبرئيل) را فرستاديم كه به صورت انسان سالمى مجسّم گرديد.

٧ـ مريم گفت: من از تو به خداى مهربان پناه مى برم، اگر پرهيزگار هستى.

٨ـ آن روح متمثل گفت: من فرستاده پروردگار تو هستم تا به تو فرزند پاكيزه اى را ببخشم.

٩ـ مريم گفت: چگونه براى من فرزندى مى شود در حالى كه با انسانى تماس نگرفته ام(ازدواج نكرده ام) ونيز قبلاً بدكار نبوده ام.

١٠ـ آن روح متمثل گفت:همين گونه است كه مى گويى; ولى پروردگار تو مى گويد: اين كار براى من آسان است ومن چنين مولودى را نشانه اى از جانب خود ورحمتى براى مردم قرار مى دهم وخلقت اين فرزند امرى حتمى است.

١١ـ مريم، حامل فرزند شد. با آن حمل به نقطه دورى رفت(به خاطر ترس از اتهام).

١٢ـ درد زايمان او را به پاى نخلى برد. مريم گفت:اى كاش قبل از اين مى مردم واز فراموش شدگان بودم.

١٣ـ آن فرد متمثل يا كودك متولّد، صداى او را شنيد واز نقطه پايين صدا زد: غم مخور، پروردگارت زير پايت نهر آبى قرار داده (از آن مى آشامى وبدن خود را مى شويى).

١٤ـ درخت را حركت بده، براى تو رطب تازه فرو مى ريزد.

١٥ـ بخور وبياشام وچشمت به اين مولود روشن باد. از اين پس هر فردى را ديدى، بگو: من براى خدا، سكوت نذر كرده ام. امروز با كسى