٣ـ خدا در پاسخ درخواست مسيح مى گويد:حساب اين معجزه از معجزات ديگر جداست. اگر كسى پس از رؤيت آن انكار ورزد، مستوجب شديدترين عذاب خواهد بود. ولازمه خطاب اين است كه مائده كاملاً غيبى بوده وآنان در برابر خود سفره اى ديدند كه در آن درخواستشان موجود است.

در پايان ياد آور مى شويم اگر واقعاً مسأله، مسأله بركت بخشيدن بود، نياز به اين نوع گفتگوها نبود وكافى بود بگويد:اَللّهُمَ بارِكْ لَنا فى طَعامِنا هذا.

حق اين است كه نويسندگانى كه تحت تأثير علوم حسّى روز قرار گرفته اند، نمى توانند مسائل غيبى راتحمل كنند. از يك طرف سائقه دينى آنان را به تصديق قرآن رهبرى مى كند، واز طرف ديگر پديده هاى علمى، زنجيرى بر فكر وانديشه هاى آنان زده است. سرانجام مى خواهند راهى پيدا كنند كه هر دو را به گونه اى جمع كنند.

***

توطئه قتل مسيح (عليه السلام) وعروج او

حضرت مسيح، مانند غالب پيامبران، پس از مدّتى تبليغ، مورد بى مهرى امّت قرار گرفت وافراد لجوج از يهود بر آن شدند كه او را به قتل رسانده، چراغ هدايت راخاموش كنند. در اين باره آياتى وارد شده است كه از نظر مى گذرانيم.

آيات مورد بحث

١ـ (وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللّهُ وَ اللّهُ خَيْرُ الماكِرينَ).