منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٣

٢٣ـ (وَجَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أنْفُسُهُمْ ظُلماً وَعُلُوّاً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ المُفْسِدينَ)(نمل/١٣ـ١٤).

ترجمه آيات

١ـ فرعون گفت: رسولى كه براى شما فرستاده شده است، ديوانه است.

٢ـ اگر غير از من خدايى براى خود برگزينى، تو را زندانى مى كنم.

٣ـ موسى گفت: هر چند دليل روشنى بر گفتار خود داشته باشم.

٤ـ فرعون گفت: اگر راست مى گويى بياور.

٥ـ موسى عصاى خود را افكند، ناگهان به صورت اژدهاى آشكارى در آمد.

٦ـ دست خود را از بغل بيرون آورد، ناگهان براى بينندگان دست درخشانى بود.

٧ـ فرعون به اطرافيان خود گفت: اين ساحر دانايى است.

٨ـ مى خواهد در سايه سحر خود شماها را از سرزمين خودتان بيرون كند، چه نظر مى دهيد؟

٩ـ در باره موسى ياد كن آنگاه كه او را به سوى فرعون با دليل روشن(معجزه) فرستاديم.

١٠ـ او با همه نيرويش سر برتافت وگفت:موسى جادوگرى است ويا ديوانه!

١١ـ به موسى دلايل نه گانه داديم. از بنى اسرائيل بپرس، آنگاه كه سراغ آنها آمد. فرعون به او گفت:من تو رااى موسى سحر شده گمان مى كنم!

١٢ـ موسى به فرعون گفت:تومى دانى اين دلايل روشن را جز پروردگار آسمانها وزمين نفرستاده است ومن اى فرعون! تو را هلاك شده مى بينم.

١٣ـ ما موسى را با نشانه ها وبرهان روشن فرستاديم.

١٤ـ به سوى فرعون وهامان وقارون آنان گفتند: جادو گر دروغگوست.