٦ـ (فَلَمّا أنْ أرادَ أنْ يَبْطِشَ بِالّذى هُوَ عَدُوٌّ لَهُما قالَ يا مُوسى أتُريدُ أنْ تَقْتُلَنى كَما قَتَلْتَ نَفْساً بِالأمْسِ إنْ تُرِيدُ إلاّ أنْ تَكُونَ جَبّاراً فِى الأرْضِ وَ ما تُريدُ أنْ تَكُونَ مِنَ المُصْلِحينَ).

٧ـ (وَجاءَ رَجُلٌ مِنْ أقْصَى المَدينَةِ يَسْعى قالَ يا مُوسى إنَّ المَلأَ يَأتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَاخْرُجْ إنّى لَكَ مِنَ النّاصِحينَ).

٨ـ (فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنى مِنَ القَوْمِ الظّالِمينَ).

٩ـ (وَلَمّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسى رَبّى أنْ يَهْدِيَنى سَواءَ السَّبيلِ) (قصص/١٤ـ٢٢).

ترجمه آيات

١ـ آنگاه كه موسى نيرومند [١] وكامل شد به او حكمت ودانش داديم واين

[١] در آيه ١٤ كلمه هاى :«بلغ أشدّه»،«استوى»،«حكماً»، «علماً» به كار رفته است.«شدّت» در لغت عرب به معنى قدرت ونيرومندى است. و «بلغ أشدّه» يعنى رسيدن به مرز نيرومندى كه كنايه از بلوغ يا فوق آن است.
«استوى» به معنى كامل شدن است. آنگاه كه زراعت روى پاى خود ايستاد، مى٣گويند:«استوى الزّرع». در قرآن اين ماده به معنى كمال خلقت زياد به كار رفته است.
ومقصود از «حكم»، بصيرت وبينايى است كه مى توان بر اساس آن ميان حق وباطل داورى كرد. ومى توان از آن در فارسى به فرزانگى تعبير آورد.مقصود از «علم»، دانش در مقابل جهل است. وهرگز صحيح نيست «حكم» را به معنى نبوت بگيريم; چون هنوز موسى به مقام نبوت نرسيده بود.