منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٤

راسيات). (سبأ/١٣)

ترجمه آيات

٩ـ چشمه مس را براى او روان ساختيم.

١٠ـ براى او آنچه مى خواست درست مى كردند :معبدها، ظروف بزرگ غذا، مانند حوضها وديگهاى ثابت(كه به خاطر بزرگ بودن قابل حمل نبودند).

پيش از آنكه به تفسير بخشهاى سه گانه بپردازيم لغات در آيات را توضيح مى دهيم:

١ـ عاصفه: مؤنث عاصف، باد شديد وتوفنده را مى گويند.

٢ـ غدو:نيمه اوّل روز ورواح نيمه دوّم روز است.

٣ـ رخاء: نرم وآرام.

٤ـ بنّاء: سازنده بِنا.

٥ـ غوّاص: فرو رونده در آب براى يافتن اشياى گرانبها.

٦ـ مقرنين: جمع مقرن، به معنى بسته شده.

٧ـ اصفاد: جمع صفد، يعنى زنجيرى كه دست وگردن را با آن مى بندند.

٨ـ اسالة: بروزن «فعالة»: جارى وروان ساختن. فعل آن از متكلم مع الغير «أسَلْنا» است.

٩ـ عين: چشمه.

١٠ـ قطر: مس مذاب يا هر نوع فلزى غير آهن.

١١ـ محاريب: جمع محراب، به معنى بناهاى مرتفع ويا معابد.

١٢ـ تماثيل: جمع تمثال، به معنى تصوير ومجسمه.

١٣ـ جفان: جمع جفنه،به معنى ظرف طعام.

١٤ـ جواب: جمع جابية، به معنى حوض آب.