ومادرم را به عنوان شريك خدا بپذيرند؟ عيسى گفت: منزهى تو، براى من شايسته نيست چيزى را بگويم كه حق نيست. اگر گفته باشم تو از آن آگاهى، مى دانى آنچه در روح وروان من است ومن نمى دانم آنچه در ذات توست. تو آگاه از غيبها هستى.

٢ـ نگفتم به آنان جز آنچه مرا به آن امر كردى. به آنان گفته ام: خدا را كه پروردگار من وپروردگار شماست، بپرستيد ومن تا ميان آنان بودم، شاهد وناظر بر آنها بودم. آنگاه كه مرا گرفتى، تو مراقب آنان بودى وتو بر همه چيز شاهد وناظر هستى.

٣ـ اگر آنان را عذاب كنى، آنان بندگان تو هستند واگر ببخشى تو مقتدر وحكيم هستى.

٤ـ خدا گفت: امروز روزى است كه راستگويى راستگويان به آنان سود مى دهد. پاداش آنها باغهايى است كه از زير درختهاى آن آب جارى مى شود. جاودانه در آنجا هستند. خدا از آنان راضى شده وآنها نيز از خدا راضى گشته اند. اين است پيروزى بزرگ.

تفسير موضوعى آيات

قرآن با دلايل روشن پندار الوهيت مسيح را ابطال نمود ومانيز به شرح آن آيات پرداختيم. اكنون براى تكميل موضوع، مذاكره خدا را با مسيح در روز رستاخيز مطرح مى كنيم. با اينكه هنوز چنين روزى محقق نشده است; ولى به خاطر قطعى بودن موضوع، فعل ماضى به كار مى برد ومى گويد:(وَ إذْ قالَ اللّهُ يا عيسى ابنَ مَرْيَم...) ودر واقع مى گويد:«إذْ يَقُولُ اللّهُ يا عيسى ابن مريم». گواه بر اينكه زمان اين مذاكره روز رستاخيز است، آيه (قالَ اللّهُ هذا يَومُ يَنْفَعُ الصَّادِقينَ صِدْقُهُمْ ...) است كه در آخر آيه ها [١] آمده ومقصود از آن روز، روز رستاخيز است. از آنجا كه مسيحيان پرستش مسيح ومادرش را به فرمان خود او نسبت مى دادند، خدا اين مذاكره را ترتيب

[١] سوره مائده/١١٩.