ج: مسأله آزاد سازى بنى اسرائيل از تحت ستم. هر چند در ضمن آياتى كه در طور نازل شده نيامده است، ولى آنگاه كه موسى با فرعون سخن مى گويد، روى اين مسأله تكيه مى كندو مى گويد: (حَقِيقٌ عَلى أنْ لا أقُولَ عَلَى اللّهِ إلاّ الحَقَّ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَة مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِىَ بَنى إسْرائيلَ)(اعراف/١٠٤). «شايسته است بر من كه در باره خدا جز سخن حق نگويم. من از طرف پروردگار شما با دليل آمده ام، پس بنى اسرائيل را آزاد كن وبند بردگى را از پاى آنان بردار(تا به سرزمين مقدّس باز گردند)».

تاريخ مى گويد:از روزى كه يوسف درگذشت وبنى اسرائيل به صورت يك اقليت غير بومى بساط زندگى را در مصر پهن كردند، پيوسته مورد تحقير بوده وقبطيان از آنان بيگارى مى كشيدند وكارهاى سخت، مانند خانه سازى، آب كشى وخاك بردارى را بر دوش آنان مى نهادند. موسى از او مى خواهد كه اين قيد وبند را از دست وپاى بنى اسرائيل بردارد وآنان به آن سرزمين باز گردند.

در سوره ديگر مى فرمايد:(أنْ أرْسِلْ مَعَنا بَنى إسرائيلَ).(شعراء/١٧)

وباز مى فرمايد:(فَأرْسِلْ مَعَنا بَنى إسرائيلَ فَلا تُعَذِّبِهُمْ). (طه/٤٧)

ودر جاى ديگر مى فرمايد:(وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلىَّ أنْ عَبَّدْتَ بَنى إسرائيل) (شعراء/٢٢). «آيا اين نعمتى است (در خانه ات مرا بزرگ كردى) كه بر من منّت مى گذارى در حالى كه بنى اسرائيل را برده خود كردى».

براى توضيح معناى آيه، ياد آور مى شويم كه فرعون به رخ موسى كشيد كه دوران كودكى را در خانه ما گذراندى واكنون آمدى با ما مبارزه مى كنى؟ او در پاسخ مى گويد: اين چه منتّى است بر من مى نهى كه در خانه تو بزرگ شده ام، ولى در مقابل، قوم مرا برده خود ساختى واگر هم در خانه تو بزرگ شده ام سبب آن اين