منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٧

من داده شده واز پيامبران قرار داده شده ام.

١٣ـ هر كجا باشم مرا انسان با بركتى قرار داده است.

١٤ـ مرا نسبت به مادرم مهربان قرار داده، هرگز مرا گردنكش وسختدل قرار نداده است.

١٥ـ براى شما از دين آنچه را (خدا) به نوح سفارش كرده بود وبه تو (اى پيامبر) وحى نموده ايم وآنچه به ابراهيم وموسى سفارش كرديم، تشريع كرده است.

تفسير آيات

از بررسى اين آيات،مقام ومنزلت والاى حضرت مسيح روشن مى گردد. اينك ويژگيهاى او را مطابق تنظيم آيات ياد آور مى شويم.

١ـ كلمه خداست

قرآن در دو مورد مسيح را كلمة اللّه مى نامد. مقصود از «كلمه» لفظى نيست كه از دهان خارج مى شود، بلكه مقصود وجود خارجى مسيح است كه خود از كلمات تكوينى خداست. هر چند همه جهان كلام خداست، ولى چون وجود او به صورت معجزه آسا به وجود آمده است، كلمه ممتاز خدا مى باشد. وعلّت اينكه جهان تكوينى را كلام خدامى دانند، اين است كه وجود تكوينى اشيا بيانگر كمالات آفريننده آنهاست; چنانكه كلام لفظى حاكى از يك رشته معانى ذهنى وپنهانى است و در آيات قرآن همه جهان كلام خدا به شمار آمده است.[١]

٢ـ نام او: مسيح و عيسى بن مريم

آيات قرآن حاكى است كه هر دو نام از جانب خدا بوده است چون در بشارت