منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥٨
خدا هستم كه به تو فرزندى عطا كنم وچيزى نمى گذرد كه مريم بار دار مى شود، آنگاه دنباله باردارى وزايمان او را مطرح مى كند كه بعداً خواهد آمد.
اكنون در اينجا اين سؤال مطرح است كه آيا آيات هر دو سوره ناظر به يك جريان در يك زمان است؟ يا آنچه آيات آل عمران از آن گزارش مى دهند، غير از آن است كه آيات سوره مريم آن را بيان مى كنند؟ اظهار نظر قطعى مشكل است، ولى مى توان گفت كه گزارش آيات آل عمران، فقط ناظر به سخن گفتن ملائكه با مريم است ودر آنجا از باردارى مريم خبرى نبود. گويا اين نوع سخن گفتن مقدمه آماده سازى او براى جريان دوّم بود. در باب نبوت نظير اين نوع تذكرات غيبى را «ارهاص» مى نامند وغالباً خوابهاى صادق پيامبران را كه از نبوت آنان گزارش مى دهد، ارهاص مى خوانند. در عين حال احتمال دارد آيات هر دو سوره ناظر به يك جريان باشد واختلاف تعابير مربوط به خلاصه گويى در سوره آل عمران وگزارش مشروح در سوره مريم است. اكنون به توضيح آيات سوره آل عمران مى پردازيم.
خدا در ضمن خطابهاى پيشين به مريم كه خدا را پرستش كند واو را سجده نمايد وبا راكعان ركوع نمايد، پيامبر را مورد خطاب قرار مى دهد و مى فرمايد:به ياد آر جريانى را كه مريم با ملائكه داشت. آنگاه كه او را مورد خطاب قرار دادند وگفتند: خدا به تو فرزندى مى دهد كه نام او مسيح عيسى بن مريم است ودر دنيا وآخرت آبرومند واز مقرّبان است واز ويژگيهاى او اين است كه در دوران كودكى مانند فرد بزرگسال سخن مى گويد واز صالحان به شمار مى رود. علاوه بر اين او كلمة اللّه است:
(إذْ قالَتِ المَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَة مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسيحُ عيسَى ابنُ مَرْيَمَ وَجيهاً فى الدُّنيا وَالآخِرَةِ وَ مِنَ المُقَرَّبينَ*وَ يُكَلّمُ النّاسَ فى المَهْدِ وَ كَهْلاً وَ مِنَ الصّالِحينَ).[١]
[١] توضيح ويژگيهاى مسيح در آيه بعد خواهد آمد.