آنان گرفتيم، ولى بخش قابل ملاحظه اى از آنچه به آنان تذكر داديم، فراموش كردند. در نتيجه دشمنى وعداوت در ميان آنان تا روز قيامت افكنديم. به زودى خداوند آنان را از اعمال خويش آگاه مى سازد.

٢ـ آنان كه از قوم بنى اسرائيل كافر شدند، مورد لعن ونفرين داود وعيسى بن مريم قرار گرفتند. اين به خاطر اين بود كه آنان با فرمان خدا مخالفت كرده وپيوسته به حدود الهى تجاوز كردند.

٣ـ آنان هنگامى كه از كارهاى بدى كه انجام مى دادند، نهى مى شدند، اعتنا نمى كردند. چه كار بدى انجام مى دادند(چه روش ناپسندى داشتند.)

٤ـ (اى مسيح!) به ياد آر هنگامى را كه بنى اسرائيل را از ايذا يا قتل تو باز داشتم. آنگاه كه به سوى آنان با دلايل روشن آمدى. كافران گفتند: اين جز جادوى آشكار چيزى نيست.

تفسير آيات

پيش از آنكه به تفسير آيات بپردازيم، توضيح كوتاهى در باره لفظ «نصارا» لازم است.

كلمه «نصارا» به پيروان حضرت مسيح گفته مى شود و سيزده بار در قرآن وارد شده است. واژه «نصارا»، كه جمع ومفرد آن نصرانى يا نصرى است، منسوب به «ناصره» يكى از نواحى فلسطين است كه گويا حضرت مسيح در آنجا متولّد شده است. لذا گاهى عيساى ناصرى وعيساى جليلى خوانده مى شد.[١]

از بررسى آيات قرآن استفاده مى شود كه شيوه تبليغ حضرت مسيح در قرآن كمتر بيان شده است وشايد علّت آن اين باشد كه حضرتش مردم را به صلح وسلم وتوجه به آخرت ورويگردانى از دنيا دعوت مى كرد وآنان را از جنگ ونزاع در باره متاع

[١] اعلام قرآن، ص٦١١.