نوشيدند(طبعاً آنها كه از آب نوشيدند آن طرف نهر رها شدند). وقتى طالوت با افرادى كه به او ايمان آورده بودند، از نهر عبور كردند، آنها گفتند: ما را با اين جمعيت كم ياراى نبرد با جالوت وسپاه او نيست. آنان كه گمان داشتند كه با خدا ملاقات مى كنند(مؤمن به روز جزا بودند) گفتند: نترسيد. چه بسا گروه كمى بر گروه بسيارى به فرمان خدا غلبه كردند وخدا با افراد صابر وبردبار است.

٥ ـ وقتى طالوت با سربازانش با جالوت وسپاه او روبرو شد، گفتند: خدايا به ما صبر عنايت بفرما، گامهاى ما را در ميدان نبرد استوار بگردان وما را بر قوم كافر پيروز بگردان.

٦ ـ آنان به اذن الهى دشمن را شكست دادند وداود (كه يكى از فرماندهان زير دست طالوت بود)جالوت را كشت ودر نتيجه خدا به او سلطنت وحكمت عطا فرمود وآنچه را مى خواست به او آموخت واگر خدا برخى از مردم را با برخى ديگر دفع نكند، زمين را فساد فرا مى گيرد وخداوند صاحب كرم بر جهانيان است.

٧ ـ اين آيات الهى است كه بر شما بحق تلاوت مى شود وتواى پيامبر اسلام از پيامبران مرسل مى باشى.

تفسير موضوعى آيات

ياد آور شديم قوم بنى اسرائيل براى بازستاندن اسيران وسرزمينهاى غصب شده از پيامبر زمان خود خواستند كه فرماندهى براى آنان تعيين كند تا زير لواى او بجنگند. خداوند بزرگ، طالوت را كه از نسل بنيامين، فرزند يعقوب بود به فرماندهى آنان برگزيد. اين بار نيز مانند ديگر بارها، پيامبر آنان با اعتراض بنى اسرائيل روبرو شد وسه اعتراض كردند. گفتند: او نمى تواند فرمانده ما باشد. زيرا:

١ـ نسل بنيامين از موهبت نبوت محروم بوده اند وبايد فرمانده از اسباطى باشد كه در نسل او نور نبوت قرار گرفته باشد.

٢ـ در نسل بنيامين تا كنون كشور دارى وفرماندهى نبوده است.