گونه كه يك خالق بيش ندارد. در اين صورت جايى براى دعوى ربوبيت تو نيست. اين سبب مى شود كه فرعون از موسى بپرسد: پروردگار جهانيان كيست؟(وَما رَبُّ العالَمين).

موسى گفت: پروردگار آسمانها وزمين وآنچه در ميان آنهاست، اگر خواهان يقين باشيد:(رَبُّ السَّمواتِ وَ الأرْضِ وَ ما بَيْنَهُما إنْ كُنْتُمْ مُوقِنين).

فرعون رو به اطرافيان خود كرد وگفت: نمى شنويد اين مرد چه مى گويد؟ (ألا تَسْتَمِعُونَ).

موسى گفت: پروردگار عالميان، همان پروردگار شما ونياكان گذشته شما مى باشد:(رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الأوّلينَ).

فرعون گفت: اين مدعى رسالت كه به سوى ما فرستاده شده است، ديوانه است.(قالَ إنَّ رَسُولَكُمُ الّذى أُرْسِلَ إلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ).

موسى فرصت را مغتنم شمرد وبدون اينكه به اتهام جنون پاسخ بگويد، باز به معرفى ربّ العالمين پرداخت و گفت:او پروردگار مشرق ومغرب است وآنچه در ميان آنهاست; اگر اهل خرد باشيد: (قالَ رَبُّ المَشْرِقِ وَ المَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما إنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ).

از آيات سوره طه استفاده مى شود كه مناظره آن دو به گونه ديگر نيز برگزار شده است. اينك آيات مربوط به آن:

فرعون گفت:پروردگار شما دو نفراى موسى كيست؟(فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى).

موسى گفت: پروردگار ما كسى است كه تمام موجودات را آفريد، آنگاه آنها را به هدفى كه براى آفريده شدن بود، هدايت كرد.(قالَ رَبُّنَا الّذى أَعْطى كُلَّ شَىْء خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى). شايد گوش بشر كلامى به اين اتقان واستوارى تا آن روز وامروز جز از طريق وحى نشنيده است. چگونه در يك جمله كوتاه با كمال اتقان واستوارى «ربّ