ولى اين سخن مى تواند توجيه گر خطاب (اذهبا) در آيه باشد، در حالى كه ما مى بينيم خدا از زبان هر دو برادر سخنى نقل مى كند ومى فرمايد:(قالا رَبَّنا) در اين صورت چاره اى نيست جز اينكه بگوييم خطاب الهى دو مرحله داشته است:يكى موقعى كه موسى در طور تنها بوده ودر آنجا خطاب (اذهب أنت وأخُوكَ) وارد شده است، وديگرى موقعى كه موسى به مصر آمد وبر قبيله خود وارد شده وموضوع را با برادرش در ميان نهاد، در اينجا خطاب ديگرى آمده است. يعنى همان خطابهاى تثنيه. مانند:«اذهبا»، «قولا»، «قالا»، «لاتخافا»، «معكما».

قرآن ياد آور مى شود كه شما در دعوت فرعون مأيوس نباشيد. دعوت شما يكى از دو اثر رامى گذارد:يا او به فطرت باز مى گردد وبندگى خود رامتذكر مى شود وبه خدايى خداى جهان معترف مى گردد ويا از عذاب الهى ترسيده ولااقل برخى از درخواستهاى شما را مى پذيرد ومثلاً اگر خدايى خود رانيز ترك نكند،نسبت به بنى اسرائيل تسهيلاتى قائل مى شود. به اين دو نكته خداوند با اين جمله اشاره مى كند:

(لَعَلَّهُ يَتَذَّكَرُ أو يَخْشى) (طه/٤٤): مقصود از «تذكر» گرايش به جرگه موحدان است ومقصود از «خشيت» خضوع باطنى كه در افعال انسان اثر مى گذارد. مثلاً در مورد ستمگران سبب مى شود كه از ظلم خود بكاهند.

***