در آيه ديگر مى خوانيم كه خدا روز قيامت از امّت رسولان نيز سؤال مى كند كه آيا پيامبران آنان به وظيفه تبليغ عمل كرده اند يا نه؟ (فَلَنَسْأَلَنَّ الّذينَ أُرْسِلَ إلَيْهِمْ وَلَنَسْألَنَّ المُرْسَلينَ) (اعراف/٦). طبعاً گروه مؤمن پاسخ مثبت خواهند گفت وشهادت بر تبليغ خواهند داد. حواريون از همين گروهند كه بر تبليغ مسيح شهادت داده واز عيسى مى خواهند كه آنان را از شاهدان بداند.

از برخى از آيات ياد شده استفاده مى شود كه هنگام درخواست حضرت مسيح ـ كه افراد با ايمان از كافران جدا شوند ـ به قلب آنان افكند كه ايمان خود را آشكار سازند وبه صورت آشكار ايمان خود را به حضرت مسيح وآيين وتبليغ او گواهى دهند; چنانكه مى فرمايد: (وإذْ أوْحَيْتُ إلَى الحَوارِيّينَ أنْ آمِنُوا بى وَ بِرَسُولى قالُوا آمَنّا وَ اشْهَدْ بِأنَّنا مُسْلِمُونَ).

ودر واقع اين آيه منطبق باآيه پيشين است كه گفتند:( فَاكْتُبْنا مَعَ الشّاهِدينَ). در حقيقت درخواست ايمان مربوط به آغاز زندگى آنان نيست، بلكه مربوط به پس از درخواست حضرت مسيح است كه مؤمنان از كافران جدا شوند وايمان خود را اظهار نمايند.

در آيه ديگر نيز درخواست مسيح تكرار شده وخداوند به پيامبر ياد آور مى شود كه او نيز مانند مسيح به مؤمنان بگويد: ياران من در راه خدا چه كسانى هستند؟ آنجا كه مى فرمايد:(يا أيُّهَا الّذينَ آمَنُوا كُونُوا أنْصارَ اللّهِ كَما قالَ عيسَى ابنُ مَرْيَمَ لِلْحَواريينَ مَنْ أنْصارى إلَى اللّهِ قالَ الحَوارِيُّونَ نَحْنُ أنْصارُ اللّه).[١]

[١] در تبيين تشبيه آيه لازم است ياد آور شويم كه گاهى گفته مى شود: ملاك تشبيه ميان امر به ياران خدا بودن، به استفهام از بنى اسرائيل كه چه كسى از ياران من است، چيست؟ وچگونه فرمان به ناصر بودن را به سؤال مسيح از حواريين كه ياران من كيست تشبيه مى كند،در حالى c d كـه تشبيه بايد به صورت تشبيه امر به امر باشد.يعنى انصار خدا باشيد، چنان كه مسيح به آنان گفت: انصار خدا باشيد. يا تشبيه استفهام به استفهام. در حالى كه در آيه، مشبه امر ومشبه به استفهام است.
راه حل آن اين است كه بگوييم مشبه به محذوف است ودر حقيقت تشبيه امر به امر است. يعنى اى افراد با ايمان انصار خدا باشيد، همچنان كه مسيح به حواريين گفت: انصار خدا باشيد. جمله (مَنْ أنْصارى إلَى اللّه) گواه بر اين حذف است.