منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٣

است كه در آنجا نمى ميرد وزنده نمى شود.

١٨ـ آن كس كه به سوى خدا مؤمن برود واعمال نيك انجام داده باشد، براى اوست درجات بلند.

١٩ـ در بهشتهاى جاودان كه از زير درختهاى آن آب جارى مى شود، پيوسته هستند واين است پاداش كسانى كه (خود رااز آلودگى)پاك سازند.

٢٠ـ اطرافيان فرعون گفتند: موسى وبرادر او را نگه دار وافرادى را به شهرها اعزام كن.

٢١ـ تا همه جادو گران دانا را به سوى تو بياورند.

٢٢ـ جادو گران (به دربار فرعون آمدند) گفتند: آيا براى ما ست پاداشى اگر ما پيروز شويم؟

٢٣ـ فرعون گفت:بلى! در اين صورت شما ها از مقرّبان خواهيد بود.

٢٤ـ (جادوگران جمع شدند ومبارزه آغاز شد وبه موسى)گفتند:يا تو اوّل سحر خود را ظاهر كن يا ما اين كار را انجام دهيم.

٢٥ـ موسى گفت:شما جلوتر بيفكنيد. آنگاه كه سحر خود را ظاهر كردند، ديدگان مردم را جادو كردند وآنان را ترساندند وجادوى عظيم آوردند.

٢٦ـ به موسى وحى كرديم: عصاى خود را بيفكن. او افكند. ناگهان آنچه را به دروغ جلوه مى دادندمى بلعيد.

٢٧ـ حق ظاهر شد وآنچه انجام داده بودند باطل گشت.

٢٨ـ در آنجا مغلوب شدند وخوار وزبون باز گشتند.

٢٩ـ جادو گران به سجده افتادند.

٣٠ـ گفتند:ما به پروردگار جهانيان ايمان آورديم.

٣١ـ پروردگار موسى وهارون.

٣٢ـ فرعون به آنان گفت:پيش از آنكه من به شما اذن دهم، به او ايمان آورديد.(اين همان حيله اى است كه دست به دست هم داديد)در باره اين شهر انديشيديد كه مردم آنجا را از سرزمينشان بيرون كنيد، به زودى