(قلُ يا أهْلَ الكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شيْء حَتّى تُقيمُوا التَّوراةَ وَ الإنْجيلَ وَ ما أُنْزِلَ إلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَيَزيدَنَّ كَثيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفراً فَلا تَأسَ عَلَى القَومِ الكافِرينَ).

جمله (فلاتأْس) به معنى «فلاتحزن» است وخطاب به پيامبر است كه از كفر وتجاوز وتكذيب آنان غمگين نگردد. زيرا اين شيوه ديرينه امّت بنى اسرائيل است.

ازمجموع آيات نتيجه مى گيريم كه سعادت ملّتها در عمل به شرايع سماوى است وهمچنين تكميل اين سعادتها در گرو اين است كه در آخرين حلقه از شرايع سماوى به آن عمل شود ودر عمل به كتاب تبعيض قائل نگردند.

***

انديشه الوهيت در مورد مسيح (عليه السلام)

حضرت مسيح از نظر قرآن، پيامبر ورسول الهى است كه براى خود تكاليف ووظايفى داشته است. ولى مسيحيان در باره او عقيده ديگرى دارند كه قرآن در اين آيات عقيده آنان را مطرح كرده وبه نقد آنها پرداخته است. آنان گاهى او را خدا وگاهى فرزند خدا واحياناً تشكيل دهنده ضلع سوّم از شركت سهامى خدايى مى دانند وروشنگران از آنان مسيح را رب وكارگردان جهان مى انديشند. در اين آيات اين عقايد پنجگانه كاملاً مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است.

آيات مورد بحث

١ـ (إنَّ مَثَلَ عيسى عِنْدَ اللّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُراب ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ) (آل عمران/٥٩).