در سوره مريم شرح مذاكره به گونه اى گسترده تر مطرح شده است وآن اينكه مريم از خانواده خود عزلت گزيد وبه نقطه شرقى بيت المقدس رفت. شايد اين عزلت به خاطر اين بود كه در آنجا با آرامش كامل به عبادت خدا بپردازد; چنانكه مى فرمايد:(وَ اذْكُرْ فِى الكِتابِ مَرْيَمَ إذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أهْلِها مَكاناً شَرْقِيّاً).

لفظ «انتبذت» به معنى «انفردت واعتزلت» است وشايد علّت انتخاب نقطه شرق به خاطر خلوت بودن آن بوده است، هرچند مفسران در اين باره آراى مختلفى نقل كرده اند.

مريم به آن نقطه رسيد وبراى آنكه در نقطه خلوت، خدا را عبادت كند وكسى او را نبيند، پرده اى افكند. چيزى نگذشته بود كه در عبادتگاه خود انسان صحيح وسالمى را مشاهده كرد. از مشاهده او بيمى او را فرا گرفت وبا خود گفت: چگونه اين مرد وارد عبادتگاه او شد، نكند نيت سوئى دارد؟ بدين جهت به او گفت: من از تو به خدا پناه مى برم، اگر از خدا ترس دارى:

(... فَأَرْسَلْنا إلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيّاً *قالَتْ إنّى أعُوذُ بِالرّحْمنِ مِنْكَ إنْ كُنْتَ تَقِيّاً).

در اينجا مريم به آن فرد متمثل مى گويد: از تو به خدا پناه مى برم، اگر پرهيزگار باشى، مقصود اين است كه تو نيز بايد چنين باشى واين گونه تعبير در قرآن شايع است. چنانكه مى فرمايد:(وَاتَّقُوا اللّهَ إنْ كُنْتُمْ مُؤمِنينَ)(مائده/٥٧). (وَعَلَى اللّهِ فَتَوَكَّلُوا إنْ كُنْتُمْ مُؤمِنينَ). (مائده/٢٣)

حاصل اين است كه من به خدا پناه مى برم وتقواى تو بايد مانع از آن باشد كه متعرض من شوى.

همچنين وى ازميان صفات الهى صفت رحمان را ياد آور مى شود تا رحمت الهى را در اين لحظه حساس به سوى خود جذب كند واز هر گونه لغزش مصون بماند. همچنان كه يوسف در شرايط مشابه مريم، مى گويد:(إنَّ النَّفْسَ لأمّارَةٌ