سليمان، فرزند داود از پيامبران عظيم الشأنى است كه علاوه بر مقامات معنوى، از نظر قدرت وتوانايى وسيطره بر بخش وسيعى از جهان وتسخير طبيعت وبرخى از جانداران، مانند جن وطير، در تاريخ پيامبران بى نظير است. نام سليمان در قرآن شانزده بار آمده است ومى توان آن را در سوره هاى ذيل يافت: بقره/١٠٢، نساء/١٦٧، انعام/٨٤، انبياء/٧٨، ٧٩، ٨٠، نمل/١٥، ١٦، ١٧، ١٨، ٢٠، ٣٦، ٤٤، سبأ/١٢، ص/٣٠و٣٤ واين خود حاكى از عنايت قرآن به شخصيت سليمان وحوادث مربوط به اوست.

مجموع قصص وسرگذشت او در قرآن در عناوين ياد شده در زير خلاصه مى شود:

١ـ صفات وبرجستگيهاى سليمان.

٢ـ رژه سوار كاران از برابر سليمان.

٣ـ امتحان سليمان.

٤ـ درخواست فرمانروايى بى نظير.

٥ـ قلمرو فرمانروايى، يا مسخّر شدن جن ونيروهاى طبيعت براى سليمان.

٦ـ عبور از سرزمين مورچگان.

٧ـ ماجراى هدهد وملكه سبا.

٨ـ پايان زندگى سليمان ومرگ او.