منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٧٣
است.
٦ـ مسيح، فرزند مريم كسى جز پيامبر خدا نبود. پيش از او نيز پيامبرانى آمده اند.
٧ـ نوح وابراهيم را فرستاديم ودر ذريه آنان نبوت وكتاب قرار داديم... به دنبال آنان رسولان ديگرى فرستاديم وبه دنبال آنها عيسى بن مريم را قرار داديم وبه او انجيل عطا كرديم.
٨ـ به ياد آريد هنگامى كه مسيح به بنى اسرائيل گفت: من فرستاده خدا به سوى شما هستم، تصديق كننده توراتى كه نزد من است مى باشم وبشارت دهنده ام به پيامبرى كه پس از من مى آيد ونام او احمد است....
٩ـ آنگاه كه عيسى با دلايل به سوى بنى اسرائيل آمد، گفت: من با سخنان حكيمانه به سوى شما آمده ام تا براى شما برخى از چيزهايى را كه درآن اختلاف داريد، روشن سازم. از مخالفت خدا بپرهيزيد واز من پيروى كنيد.
تفسير آيات
آيات ياد شده در باره رسالت وشريعت وكتاب مسيح وموضع او در برابر پيامبران گذشته وآينده است. با توجّه به اين ويژگيها، مقام بلند او در حلقه رسولان براى ما روشن مى گردد. ما به اين ويژگيها به نحوى كه در آيات آمده است اشاره مى كنيم:
١ـ در آياتى او به عنوان «رسول خدا» يا «رسول بنى اسرائيل» معرفى شده است ومسلّماً مقام رسالت، غير از مقام نبوت است. «نبىّ» كسى است كه وحى را از جهان بالا مى گيرد واين مقام را نبوت مى نامند. امّا «رسول» كسى است كه آنچه را از عالم وحى گرفته به ديگران انتقال دهد وبه اصطلاح به مأموريت خود تحقّق بخشد. بنابراين مسيح هم «نبى» بوده وهم رسول; چنانكه مى فرمايد:(...وَ أوْحَيْنا إلى