ودانش عطا گرديد.چنان كه مى فرمايد:(فَهَزَمُوهُمْ بِإذْنِ اللّهِ وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَ آتاهُ اللّهُ المُلْكَ وَ الحِكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمّا يَشاءُ)(بقره/٢٥١) .

خداوند در ذيل آيه، فلسفه جهاد را ياد آور مى شود وآن اينكه اگر با ملّتهاى مفسد نبرد ومبارزه نشود، فساد روى زمين را فرا مى گيرد. درست است در جهاد انسانهايى كشته مى شوند ـ چه از طرف انسانهاى با معنويت وچه از انسانهاى تبهكارـ ولى سرانجام جامعه از افراد آلوده پاك سازى مى شود. در حديثى از امام صادق»(عليه السلام) چنين آمده است:

«تمنَّوا الفِتْنَة ففيها هَلاكُ الجَبابِرَةِ وطَهارةُ الأرضُ مِنَ الفَسَقَةِ». [١]

فتنه در فرهنگ قرآن وحديث كاربردهاى مختلفى دارد:

١ـ امتحان وآزمون:(إنَّما أمْوالُكُمْ وَ أوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ). (تغابن/١٥)

٢ـ شورشهاى كور وفاقد اهداف الهى; چنانكه امير المؤمنين»(عليه السلام) مى فرمايد: «كُنْ فى الفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ لا ظَهْرٌ فَيَرْكَبْ، ولا ضَرعٌ لَها فيحْلَبْ».[٢]

«در شورشهاى كور بسان بچه شترى باش كه نه آنچنان قوى است كه سوارش شوند ونه پستانى دارد كه بدوشند.» (يعنى نه باركش باش ونه شير دهنده).

٣ـ انقلاب ونهضتهاى زنده وهدف دار. مقصود از اين واژه در حديث امام صادق»(عليه السلام) همين معناست كه امروز در زبان عرب به آن «ثورة» مى گويند. ما خود در انقلاب اسلامى ايران ديديم كه چگونه ستمگران نابود شدند وايران اسلامى از لوث وجود فاسقان پاك گرديد. چنانكه مى فرمايد: (وَ لَوْلا دَفْعُ اللّهِ النّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْض لَفَسَدَتِ الأرْضُ وَ لكِنَّ اللّهَ ذُو فَضْل عَلَى العالَمينَ)(بقره/٢٥١).

در آخرين آيه اين بخش ياد آور مى شود:سرگذشت طالوت وجالوت وداود در

[١] ورام بن أبى فراس: تنبيه الخواطر و نزهة النواظر ج٢، ص٣٩، ط اوّل سال ١٣٠٣ هـ ق.
[٢] نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره ١، «ابن اللبون» شتر دو ساله را مى گويند.